بسم الله الرحمن الرحیم
دنیا به گور خنده ی انسان نشسته است
آتش به استخوانِ دل و جان نشسته است
غزه ، ضریح سوخته در خاک روزگار
آهش به گوش زخمی طوفان نشسته است
مادر به خاک و ....طفلِ پریشان میان دود
تاریخ، سر به سجده ی شیطان نشسته است
لعنت به صلح کور جهانی که با سکوت
بر سفره های مرگ فراوان نشسته است
ای آخرین امید! به فریاد ما برس
کودک در انتظار کمی نان نشسته است
برگرد ! پیش از آنکه دل خاک بشکند
برگرد داغ در دل باران نشسته است
ای مژده ی نهایی شب های زخم و دود
برگرد! غم به جان هر انسان نشسته است
مهتاب خاکیانی حسین آبادی
