انسان همچون سایه موجودات زنده، یک دسته نیازهای طبیعی و غریزی دارد؛ مانند نیاز به آب، هوا، غذا و مسکن. خداوند پاسخ به این نیازها را در عالم طبیعت آماده کرده و قدرت آگاه شدن از آنها را نیز به انسان داده است؛ برای مثال، در بعد نیاز به آب و غذا و احساس تشنگی و گرسنگی می کند و سراغ آب و غذا میرود.هنگام سرما و گرما، از مصالح موجود در طبیعت بهره می برد و برای خود پوشاک و مسکن تهیه میکند.
اما نیازهای انسان منحصر به نیازهای طبیعی و غریزی او نمی شود؛ زمانی که انسان، از سطح زندگی روزمره هم فراتر رود و در عراق بالاتری بیندیشد، خود را با نیازهای مهم تری نیز روبرو میبیند؛ نیازهایی که برآمده از سرمایههای ویژهای از که خداوند به او عطا کرده است. پاسخ صحیح به این نیازهای اساسی است که سعادت انسان را تضمین میکند.
این نیازها به تدریج به دل مشغولی، دغدغه و بلاخره به سوالهای تبدیل می شود که انسان تا پاسخ آنها نیابد، آرام نمیگیرد. و برخی از این نیازها عبارتند از:
۱_ شناخت هدف زندگی: انسان میخواهد بداند《 برای چه زندگی می کند؟》 و کدام هدف از که میتواند با اطمینان خاطر، زندگی اش را صرفا نماید؟ و می داند که اگر هدف حقیقی خود را نشناسد یاد شناخت آن دچار خطا شود، عمر خود را از دست داده است.
به همین خاطر، امام سجاد علیه السلام پیوسته این دعا را می خواند که:
《خدایا ایام زندگانی مرا به آن چیزی اختصاص بده که مرا برای آن آفریده ای》
۲_ درک آینده ی خویش: انسان با این سوال مهم و اساسی نیز رو به روست که:《 آینده او چگونه است؟》؛ 《 آیا زندگی او با مرگ تمام میشود یا دفتر حیاتاو به شکل دیگری گشوده می گردد؟》《 اگر حیات، به شکل دیگری ادامه می یابد و انسان زندگی ابدی را پس از مرگ آغاز خواهد کرد، نحوه ی زندگی و پس از مرگ چگونه است؟》،《 زاد و توشه سفر به جهان دیگر چیست؟》 و 《خوشبختی وی در آن سرا در گرو انجام چه کارهایی است؟》
روزها فکر من این است وهمه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم
از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود
به کجا می روم آخر ننمایی وطنم
۳_ کشف راه درست زندگی: راه زندگی یاد 《چگونه زیستن》 که ارتباط دقیقی با دو نیاز قبلی دارد، دغدغه ی دیگر انسان های فکور و خردمند است. این دغدغه از آن جهت جدی است که انسان فقط یکبار به دنیا میآید و یک با زندگی در دنیا تجربه می کند. بنابراین در این فرصت تکرار نشدنی، باید از بین همه راه هایی که پیش روی اوست، راهی را برای زندگی انتخاب کند که به آن مطمئن باشد تا بتواند با بهره مندی از سرمایه های خدادادی به هدف خلقت برسد. بنابراین یکی از سوالات اساسی انسان این است که راه درست زندگی کدام است؟ و چگونه می توان به آن دست یافت؟
پاسخ به این نیازها و سوال های اساسی باید حداقل دو ویژگی داشته باشد:
الف) کاملاً درست و قابل اعتماد باشد؛ زیرا هر پاسخ احتمال به مشکوکی نیازمند تجربه و آزمون است. در حالی که عمر محدود آدمی برای چین تجربه کافی نیست، به خصوص کالاهای پیشنهادی هم بسیار زیاد و گوناگون اند.
ب) همه جانبه باشد؛ به طوری که به نیازهای مختلف انسان به صورت هماهنگ پاسخ دهد؛ زیرا ابعاد جسمی و روحی، فردی و اجتماعی و دنیوی و اخرویوی، پیوند و ارتباط کامل و با هم دارند و نمیتوان برای هر بُعدی جداگانه برنامهریزی کرد.
با توجه به این دو ویژگی کسی می تواند پاسخ صحیح این سوالها را بدهد که:
۱_ آگاهی کاملی از خلقت انسان، جایگاه او در نظام هستی، ابعاد دقیق و ظریف روحی و جسمی و نیز فردی و اجتماعی او داشته باشد.
۲_ همچنین بداند که انسانها، پس از مرگ چه سرنوشتی دارند و دقیقاً چه عاقبتی در انتظار آنهاست.
دوستان لایک و کامنت و دنبال کردن یادتان نره
ممنون میشم ?????