خداوند هر دسته از مخلوقات را متناسب با ویژگی هایی که در وجودشان قرار داده است هدایت می کند.انسان ویژگی هایی دارد که او را از سایر مخلوقات متمایز میکند و همین امر سبب شده شیوه ی هدایت او متفاوت
باشد.
یکی از ویژگی ها،توانایی تعقل و تفکر و ویژگی دیگر قدرت اختیار و انتخاب اوست؛انسان،ابتدا درباره ی هر کاری تفکر میکند،اگر تشخیص داد که آن کار مفید است و او را به هدفش می رساند، آن را انتخاب میکند و انجام میدهد.
هدایت خداوند نیز از مسیر این دو ویژگی می گذرد؛یعنی خداوند برنامه ی هدایت انسان را که در گیرنده ی پاسخ به سوالات بنیادین است، از طریق پیامبران می فرستد،تا انسان با تفکر در این و پی بردن به ویژگی ها و امتیازات آن،با اختیار خود این برنامه انتخاب کند و در زندگی به کار بندد و به هدفی که خداوند در خلقت او قرار داده است ،برسد.
انسان با عقل خود در پیام الهی تفکر میکند و با کسب معرفت و تشخیص بایدها و نبایدها، راه صحیح را می باید و پیش می رود .
امام کاظم عليه السلام به شاگردان برجسته خود،هشام بن حکم ، فرمود:
《ای هشام ، خداوند رسولانش را به سوی بندگان نفرستاد، جز برای آنکه بندگان در پیام الهی تعقل کنند .
کسانی این پیام را بهتر می پذیرد که از معرفت برتری برخورد دار باشند و آنان که در تعقل و تفکر برترند ،
نسبت به فرمان های الهی داناترند و آن کس که عقلش کامل تر است ، رتبه اش در دنیا و آخرت بالاتر است .》
بنابراین با کنار هم قرار گرفتن عقل و وحی می توان به پاسخ سوال های اساسی دست یافت . البته انسان به علت دارا بودن اختیار می تواند راه های دیگری را نیز برگزیند . اما چنان گفته شد ، چون هر برنامه ی دیگری
غیر از برنامه ی خداوند نمی توان پاسخ درستی به آن
نیاز ها بدهد ، انسان زیان خواد کرد و با دست خالی به دیار آخرت خواهد شتاف .
دوستان لایک و کامنت یادتان نره
????❤❤❤❤???