خسته

میسوزم میسوزم از درد دلتنگی من درمان ندارد اشکهایم پایان ندارد حرفهایم سنگین است کاش باران ببارد چترم را نمی‌برم بیدار میمونم بزار خیس شوم دوست دارم مادرم مرا موش آبی صدا کند ردپایی ام را برزمین جانمیگذارم کفشهایم پاره است منتظر خورشیدم