گاهی لحظاتی پیش می آید که نیازمند رقص ناموزون خودکار روی کاغذ باطله می شوی. می نشینی پشت میز تحریرت که یک ایل از زمان نادرشاه روی ان درس خوانده اند و از مغزت که خودش توفانی تندرو از افکار بی سر و ته است خواهش میکنی کلمه اول را به تو از ته سالن امتحانات برساند اما همانطور که حدس میزنید اوضاع او هم خراب است پس متاسفانه یا خوشبختانه خبری از نوشتن نیست.
خلاصه بگویم که من اینجا از هر چیزی که بخواهید می نویسم. از اینکه برایتان کتاب های یونگ و فروید را تحلیل کنم تا عشق و امید و روزمرگی و دوستان و حتی سریال ترکی که همین چند روز پیش برای ششمین بار شروع به دیدنش کرده ام. همانطور که بالاتر گفتم گاهی سرعت افکارم از سرعت دستم پیشی میگیرد و قادر به نوشتن نیستم اما به خودم قول داده ام حداقل تلاشم را بکنم.
-برای خوانندگانی که به ما اضافه خواهند شد❤️