بعضی موقع سردرگمی ونمیدونی باید توی این جهان پر از اتفاق و حواس پرتی چه راهی رو بری. چی درسته و چی غلط. گاهی هم از خودت می پرسی من توی این سال ها اصلا زندگی کردم؟ قراره در ادامه همینطوری باشه؟ واقعا وقتی موقع مرگم برسه از زندگی که کردم راضی ام؟
ولی امشب این ساعت امروز من دیگه سردرگم نیستم. انگار میدونم باید چه راهی رو برم و توی زندگیم قراره چیکار کنم. انگار وسط کارایی که انجام دادم و دوست دارم انجام بدم یه چیزی بیشتر از بقیه بهم چشمک میزنه. نه تازه کشف نشده همیشه توی ذهنم بوده اما میترسیدم برم سراغش.
اره همین الانشم میترسم!