
من میگم بیایین باهم حرف بزنیم
تو استکان قدیمی چای بریزیم،لباس راحتی هامون رو تن کنیم،بشینیم کنار هم و بگیم و گوش کنیم بازم بگیم و باز هی گوش کنیم...
بیایین حتی غذای مورد علاقه همو بدونیم...
از گل محبوب هم باخبر بشیم...
از بین کل رنگا،رنگ سوگلی هم دیگه رو شناخته باشیم...
بدونیم وقتی ناراحتیم چی بگیم به هم تا حالمون بهتر بشه...
اینقدر حرف زده باشیم باهم که حتی عطر تن همدیگه رو هم از حفظ شده باشیم...
بدونیم با چی میتونیم همدیگه رو سورپرایز کنیم...
بفهمیم روحمون با چه سبک موزیکی به وجد میاد...
اونقدری که سکوت پر حرف چشمای همو بلد باشیم...
حیفه....به خاک سپرده بشه تن هامون بدون اینکه حتی کسی بدونه عاشق چی بودیم...
حیفه :)