روزگارغریبی شده. روزگاری که برای ما دهه شصتی ها هضمش سخته. خیلی سخت. دلخوشی ها عوض شده، ارزوها عوض شده، اصلا میشه گفت دنیا عوض شده. بعضی وقتها با بچه ها به چالش هایی میخورم که حس میکنم چند نسل بین ما فاصله است نه یک نسل. گاهی اوقات دلم برای خودمون میسوزه. ما نسلی بودیم که روزگارمون پدر سالاری بود، اون موقع ها دلمون به این خوش بود که نوبت ماهم میرسه، اما به ما که رسید، اسمون تپید. حالا روزگار فرزند سالاریه. حالا ما میدویم که رفاه بچه هامون را فراهم کنیم. این وسط خودمون رافراموش کردیم. هرچه دنیا با ما نساخت هرچقدر هم خودمون به خودمون ظلم کردیم. طفلک ما دهه شصتی ها. بچگیمون جنگ وگرفتاری، جوانیمونم گرانی و تحریم... نه از بچگیمون گذاشتندلذت ببریم، نه از بچه داریمون. طفلک ما دهه شصتی ها....