
صدای درون به او گفت : علی حالا فهمیدی هدف از حوزه آمدن چیست؟ تو آمده ای که حقیقت زندگی را جستجو کنی ،آمده ای که به سوالات خلقت خودت پاسخ بدهی ، اصلاً آمده ای که به آرامش برسی.
استاد متوجه شد و با خودکار روی میز زد ( تق تق ) و علی به خودش آمد.استاد توضیح داد: بله داشتم می گفتم،خداوند موجودی است دارای تمام کمالات و تمام کار های او هدفمند می باشد. پس خلقت انسان نیز هدفمند است .

انسانی که اندیشه می کند و با اندیشه و تفکر جهان را همچون مومی در دستان خود دارد و می تواند آن را به هر شکلی که می خواهد تبدیل کند.
آیا چنین موجودی با همچنین توانایی هایی می تواند به خودی خود به وجود آمده باشد؟!

آیا چنین خاتم و مرواریدی می تواند در پوچی و بدون هیچ هدفی خلق شده باشد و در این جهان پر از سختی جایگاهی نداشته باشد؟!
هرگز که این چنین نیست. انسان همچون قطره ای کوچک است که باید خود را به دریایی عظیم و پر آرامش خداوند برساند.آن وقت است، که قطره درگیر قطره نیست ،

بلکه دریایی با عظمت و باشکوه است که شایسته تحسین است . استاد در ادامه پرسید:
بلکه دریایی با عظمت و باشکوه است که شایسته تحسین است .
استاد در ادامه پرسید:راستی بچه ها هدف انسان از زندگی چیست؟
همه ساکت بودن گویی حتی هیچ کس نفس هم نمی کشید ، ناگهان مروارید درون فکر علی دوباره شروع به نور پردازی کرد و دستان لرزان علی به آرامی بلند شد و با سختی ای که گویی بار تمام دنیا بر دوش او بود گفت: آقا اجازه ...