ویرگول
ورودثبت نام
عان
عاناز قوانین زندگی خودم مینویسم ، برای کسی ، اگر روزی بخواهد بداند و به کار ببندد ، مشتاق ادبیات ، مصلوب فلسفه ،"مشغول " طب ! ((پست های قبلی پاک شده ، در چند روز آتی برمی گردند))
عان
عان
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

?ذهن‌ما تنها کمی صیقلی تر است?


آرتور شوپنهاور ( رحمت الله علیه !) در کتاب ارزنده ی خود با نام جهان چون اراده و تصور مثال کاملا ساده و حساسی از جامعه ی انسانی می زند


گروه جوجه تیغی‌ها را در زمستانی سرد تصور کنید،


جوجه تیغی‌ها دارند یخ می‌زنند!

به یکدیگر نزدیک می‌شوند تا هم خودشان جمع شوند و هم یکدیگر را گرم کنند

اما آن ها تیغ دارند و وقتی به هم نزدیک می‌شوند، یکدیگر را زخمی می کنند پس مجبور هستند از هم جدا شوند.

اما بار دیگر سردشان می‌شود و مجبور می‌شوند به سمت هم برگردند. این روند همینطور تکرار می‌شود.


آن‌ها همدیگر را رها می‌کنند و یخ می‌زنند ، نزدیک می‌شوند و همدیگر را می‌خراشند، دقیقا مثل آکاردئون…



این داستان تقریبا واضحترین مثال انواع گسترده ای از روابط در جامعه ماست ؛ آنجا که از سوز سرمای استخوان سوز جهان پر گداز ، کنار یکدیگر جمع می شویم ، از هم گزیده می شویم و بعد دور می شویم . نیاز ما برای همدردی، مهربانی، شادی و نزدیکی انسانی، ما را به یکدیگر نزدیک می کند ولی عقاید دیگران، عادت های عجیبشان، موضع اجتماعی‌شان و حتی بوی آن ها ما را مجبور می‌کند از آنها دور شویم.


ضمنا شاید اگر سرمایی هم نبود ، به هم حتی اصلا نزدیک هم نمی شدیم!!


واضحا در این مدل ما انسانها دائما بین اشتیاق و طرد شدن در حال حرکت به جلو و عقب هستیم. همانطور که شوپنهاور گفته، بین انزوا و لودگی در حال نوسان هستیم.


از طرف دیگر به نظرم ، این مثال به درستی نشان می دهد ما در ذات خود برای هر "دیگری " در این جهان ، آزاز دهنده و آسیب‌زا هستیم البته اگر تا حد امکان نزدیک شده باشیم !

نکته ی مهم این ویژگی این است که ذاتیست ، دست من و شما نیست که دکمه اش را روشن یا خاموش کنیم (نهایتا بتوانیم با طعم تزویر ، بدرنگی اش را قورت بدهیم)


ما انسانها بالقوه آسیب زننده هستیم ?

اگر چندی این کار را با هم نکردیم ، صرفا قید و بندها و قوانین و در معدود مواردی حب خواسته یا ناخواسته، دست و پایمان را بسته اند !

نگاهی به دوروبرتان بکنید ! ما انسانها بالقوه آسیب زننده یا دست کم، آزاردهنده هستیم!


چگونه می‌توانیم بر این موضوع غلبه کنیم؟

“شوپنهاور” یک جواب روشن و واضح برای این سوال دارد:


با مودّب بودن

با حفظ فاصله توام با همدردی


به طور خلاصه با نزدیکی ولی حفظ فاصله ی لازم از تمام ابنا بشر

این را صرفا گفتم برای یادآوری به خودم و تمام دوستان خودم ! برای "انسان گریزی محض " در تمام طول زندگی مگر "در حد ضرورت" ❤️


۱
۱
عان
عان
از قوانین زندگی خودم مینویسم ، برای کسی ، اگر روزی بخواهد بداند و به کار ببندد ، مشتاق ادبیات ، مصلوب فلسفه ،"مشغول " طب ! ((پست های قبلی پاک شده ، در چند روز آتی برمی گردند))
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید