ویرگول
ورودثبت نام
نیلوفر باورصاد
نیلوفر باورصاد
نیلوفر باورصاد
نیلوفر باورصاد
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

عشق های فراموش شده

اینجا همه چیز مهیای یادآوری عشق های فراموش شده است:
کوچه، هوای ابری، کور سوی چراغی گُم در آغوش پیچک های تنهایی؛ در انتهای دالانی تاریک، آویخته به سردر منزلی به گمانم متروکه...
اینجا را چه کسی ساخته است؟
به خیالم معمارش روانی آزرده داشته، معشوقش او را در منتهای بی کَسی در گذرانِ هزارتویی بی پایان به امید خانه ی وصال رها کرده است، که این چنین دیوانه وار طرح میزند.
معمار دلباخته خود را در انتهای کوچه حبس کرده است و چراغ را نکُشته تا شاید روزی دلربایش به سرمنزل خویش برگردد.

۳
۰
نیلوفر باورصاد
نیلوفر باورصاد
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید