تنها ،به اسمان نگاه میکردم و اواز میخواندم .کبوتری آمد و روی سیم برق نشست .نگاهش کردم .برایم عجیب بود .که همه ی کبوتر های دیگر جفت دارند اما او تنها بود .توی دلم گفتم:"هی رفیق !پس توهم مثل من تنهایی"
مدتی گذشت هر روز کبوتر تنهایی را میدیدم به خودم میگفتم از کجا معلوم که او باشد !
درخانه حین انجام کارهایم اواز میخواندم مدتی بعد از پشت پنجره صدای اواز کبوتر را شنیدم پشت پنجره لانه ساخته بود .حس میکردم دیگر تنها نیستم اما باز هم میگفتم از کجا معلوم که او باشد! دیگر هر روز هر وقت ک تنها به اسمان نگاه میکردم چند دقیقه بعد او می آمد.اما هربار میخواستم نزدیکش شوم میرفت .یک روز زیر سایه ی درختی نشست نزدیکش شدم نرفت امدم دوربینم را ببرم تا از تجربیاتم فیلم برداری کنم ک دیدم رفته است فردای آن روز ندیدمش .مثل اینکه غمش را حس میکردم مثل اینکه میخواست چیزی بگوید .شب از فکر خوابم نمیبرد بعد صدایی زیبا شنیدم ک اواز مرا میخواند و به خواب رفتم .توی خواب یک نفر میخواست بال کبوترم را بچیند اما نتوانست .من هراسان از خواب بیدار شدم .نگران بودم و سردرگم .تنها بودم باز اورا دیدم نشانه ای از خوابم همراهش بود .به سمت همان مکان متروک توی خواب حرکت میکرد .میترسیدم که همراهش بروم . روزهاست همین اتفاق می افتد و من دنبالش نمیروم .ولی مدام کسی به من میگوید:"از من نترس!"
پ.ن(شما جای من بودید دنبالش میرفتید؟)