ویرگول
ورودثبت نام
صدای ماه
صدای ماهمثلِ حباب دوره خودم را گرفته ام !شاید که عمریست کسی در نمی زند ...
صدای ماه
صدای ماه
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

هادسه عزیزم!این چیزی که آدم ها بهش نور می گویند چشمم را میزند...

هادس خدای مردگان و دنیای زیرین است که هر دو نمادی از ناخودآگاه درون آدمی است. بنابراین بارزترین توصیف در مورد هادس عمق و سردی شخصیت اوست. شاید دردهای درون هادس از عمیق بودنش ناشی می شود. در واقع درک عمیقی از زندگی دارد. بیشتر فلاسفه و عرفا هادس بالایی دارند. نماد هادس غم، غصه، سوگ و تنهایی است. او انزوا طلب و گاهی از دنیا بریده است. فضای هادس بسیار سنگین و پایین است. فضا، تاریک و تیره و خشک و مشخصاً سیاه است.
هادس کهن الگویی است که ممکن است وراثتی نبوده و گاهی پس از یک ضربه روحی به سراغ آدمی بیاید.
این افراد بسیار درون گرا و تودار هستند، درک خیلی بالایی دارند، همیشه در سکوت هستند، و از این جهت که هر مساله ای را عمیق می بینند، نگاه عاقل اندر سفیه دارند. زیرا هر بار از دیدن این همه نادانی تعجب می کنند.
برخی اوقات آنچه و آن که را دوست دارند به درون خود برده و با رویای آن زندگی می کنند. برای بدست آوردن آنچه می خواهند، خود را دربند و درگیر بیرون با قوانین عجیب و دست و پا گیرش نمی کنند، زیرا وابستگی بیرونی برای تکامل برایشان بی معناست و یک نوع ضعف محسوب می شود. بدین صورت آنکَس یا آنچه را که نیاز دارند، هر لحظه که بخواهند برای خود شکل داده و با آن زندگی می کنند.
هادس خیلی ناشناخته است و کسی نیست که فقط هادس داشته باشد، چون در این صورت نمی تواند زندگی روزمره کند و یا تعامل داشته باشد، اگر هم هست هیچکس ازش خبر ندارد، چون تعاملی وجود ندارد.
مرد هادسی از تماس بدنی دوری می کند، زیرا هر تماس، بند بند وجودش را پاره می کند و او را به دنیای فیزیک متصل می نماید و آزارش می دهد. تصور داشتن فیزیک برایش غیر قابل پذیرش است. به خصوص که با آگاهی به آن، خود را از جنس دیگرانی می بیند که او را زیر سؤال می برند و به پوچی می رسانند. باور اینکه مجبور است به زندگی در این قالب فیزیکی تن دهد و تحت چنین پوستی و اسارتی که بوی گوشت لخم آن تا فرسنگ ها ادامه می یابد، زندگی کند، هر لحظه مانند فشار کوهی بر روی سینه، او را بیشتر از پیش فرو می برد. دلیل دیگری که از تماس دوری می کند، آن است که هر آنچه در اطرافش است به دلیل رو به درون بودن او، به تو کشیده شده و وقتی کسی با چنین شدتی و به این پررنگی به او نزدیک می شود، انگار که همه وجود وی در او وارد می شود و از شدت وجودش در خود اذیت می شود.

...
هادس برخلاف ظاهر، ارتباط عاطفی عمیقی با اطرافیانش برقرار می کند و شدیدا دلبسته ی آنان می شود. در اسطوره نیز آمده است که هادس عاشق پرسفون می شود و او را به دنیای زیرین می برد. نمی دانم دلبستگی است یا یک وابستگی شدید به موجودی دوست داشتنی و ساده دل همچون پرسفون، هادس را وادار به ربودن او کرده است. تصور کنید یک مرد سرد، عبوس و غمگین یک عروسک داشته باشد. همان داستان دیو و دلبر است. جالب است که پرسفون با وجودی که ربوده می شود و در یک دخمه تاریک در دنیای زیرین محصور می گردد، ولی عاشق زندانبانش(هادس) می گردد. این نشان دهنده این است که هادس برخلاف سردی و غمگینی، دلی رئوف دارد .هادس با وجود علاقه ای که به همسرش دارد ولی قدرت انتقال احساسات و عواطف را ندارد. فقط یک زن پرسفونی ساده انگار و سرخوش می تواند این احساسات را کشف کند و با او کنار بیاید.

اما اونا که مهربونیه چشماتو نمیفهن!?
اما اونا که مهربونیه چشماتو نمیفهن!?


پ.ن سالهایی که ماه در آسمان نبود ،در دلت شب هایی پر از مهتاب ساخته بودی!?




۱۶
۶
صدای ماه
صدای ماه
مثلِ حباب دوره خودم را گرفته ام !شاید که عمریست کسی در نمی زند ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید