دلم ی خونه میخواد با یه کتابخونه ی بزرگ !پر از کتابایی ک دوس دارم بخونم...یه بخاری هم میخوام که شبای زمستون بشینم کنارش و تنهایی کتاب بخونم ...
یه باغچه ی کوچیکم میخوام که توش سبزی خوردن بکارم ...سر صبح برم چندتا ریحان بچینم و یاد سهراب بیفتم ک میگفت:"نان و ریحان و پنیر ،آسمانی بی ابر ،اطلسی هایی تر..."
یه آشپزخونه هم میخواستم:"که توش کلی چینیه گل گلی بچینم .ی سماور هم میخواستم .با سه تا استکان کمر باریک!
یدونه هم از این جانونی های حصیری قدیمی و یک سفره ی سنتی !
بعد با ذوق واسه خودم ی سفره ی باصفا بچینم!
یه بشقاب واسه خودم!
یدونه واسه مهزاد !
یدونه هم واسه هرکسی که باید میبود ولی لیاقتش رو نداشت !
الان با خودت میگی منظورت منم؟
نه منظور تو نیستی
منظور باباییه ک بابایی نکرد !
منظور مادریه که وقت دردو دلای دخترش نبود!
منظور عشقمه !
شاید باورت نشه ولی منظور رفیقمه ک جلوش سم خوردم اونم از خنده پخش زمین شده بود!
میتونه هرکسی دیگم باشه ...
بعدش ک خواستم سفره رو جمع کنم ؛
یه لقمه بگیرم و ببرم بزارم تو حیاط .بگم اینم سهم طبیعت . بگم من از سفره تو میخورم توهم از سفره من بخور...بگم من از این آدما ب تو پناه اوردم !
پ.ن گاهی هم شاید یک بوم لازم داشته باشم و رنگ .تا دلتنگیامو نقاشی کنم .تا هروقت بی طاقت شدم طرحی از چشمات بکشم و ب خودم ثابت کنم ک هنوز همینجایی!
صدای ماه?
