
راستش را بخواهید من را یک روزی از ماه به زمین فرستادند خب داستانش پیچیده است حالا یکجوری میگویم که اگر کسی ذره ای مهربانی در دلش هست بتواند مرا درک کند ...
خب بگذارید از اینجا شروع کنم ...چند وقتی بود مدام این خواب را میدیدم :"هنوز متولد نشده بودم .فرشته ای امد و گفت امروز روز اخرت هست . خدا گفته است تو را اینجا بگردانم و همه جای اینجا را نشانت بدم.طبق رسم تولد تو میتوانی سه ارزو بکنی که در دنیای بعد از تولدت بر اورده خواهد شد .فرشته دسته من را گرفت تمام آن سرزمین را گشتیم وقتی به من گفت ارزو کن من هیچ ارزویی نداشتم .فرشته دسته من را گرفت روی یک تپه برد.من ان دورهابه اسمان نگاه میکردم .ناگهان کنار خودم حجم زیادی از یک هوای متراکم را حس کردم من چیزی نمیدیدم اما حس کردم کسی انجا کنارم ایستاده .حالت عجیبی بود .فهمیدم که خداست. خدا از من پرسید چرا ارزو نمیکنی ؟گفتم خب ارزویی ندارم .او یک جوری که انگار تصویر پیش رویم را زوم کرده باشد مرا تا تصویری از دور دست برد من یک درخت دیدم .از خدا پرسیدم :"اون درخته چرا ناراحته؟" گفت در مورد اون چیزی نپرس فقط الان باید سه تا ارزو کنی داره از وقت تولدت میگذره .گفتم اما اون خیلی ناراحته لطفا بهم بگو .گفت :"اون دلش میخواد ادم باشه." گفتم :"خب پس ارزوی من همینه ادمش کن." گفت نه غیر ممکنه در صورتی که اون ادم بشه تو دنیای _هوا های مرده-حسابی باعث ازارت میشه ...(اونا ب ادمایی ک تو این دنیان میگن هواهای مرده .خودشون ی سری هوا با تراکم خیلی بالا هستند جوری ک وقتی پیشتن از اون حجم انرژی یا اکسیژن قلبت انگار تو سینه ی اون میزنه)
من گفتم :هرچی باشه تحمل میکنم لطفا آدمش کن ...
یهو گفت :"این یک ارزوی تو حق دو ارزوی دیگر را ازتو میگیرد .بسیار سختی میکشی .درد میکشی .و همین الان متولد خواهی شد ."
فقط اینو یادم میاد زمانی ک داشتم میومدم زمین اون درخت غرق نور شده بود رو اون درخت خشک یک سری برگای بزرگ و پهن در اومده بود که از جنس نور بودن اون نور یه رنگه عجیب بود یه چیزی بین سبز و زرد روشن و بسیار ارامش بخش.لحظه ی اخر یه نوزاد زیر درخت دیدم تو پارچه ی سفید گریه کرد صداش خورد ب گوشم چشامو ک باز کردم سقف اتاقم جلوی چشممو گرفته بود !
خب دیگه ظاهرا باید بنویسم ادامه دارد .....?
پ.ن(اما خوب من سالها زمین را گشتم .من اینجا غریبه بودم .مادرم میگفت زمان تولدم بند ناف دور گردنم پیچیده شده بود .من وقت تولد گریه نمیکردم .بند ناف را بریدند و اشکم را در اوردند .اما تو !تو درست به درختی میمانی که ماه روی شاخه اش لانه کرده .دستم را بگیر .ما سفر سختی در پیش داریم .دستم را بگیر...)

صدای ماه?