میدونی ؟
میترسم ...
ی وقتایی میشینم ب روزایی فکر میکنم که قراره با شوهرم بشینیم تو خونمون روبه روی هم .ی لیوان چایی بیاره بده دستم خیره بشه تو چشمام منم خیره تو چشماش نگا کنم لبخند بزنه منم لبخند بزنم .
بعد ب دلم بگم ولی تو دوسش داریا .
بعد یهو ی برقی بیفته تو چشمام
شوهرم فکر کنه از عشقه
ولی من تو دلم از خودم بپرسم اینکه اصلا چشماش شبیه اون نیست ؟ چجوری دوسش داری؟
بعد ب خودم بگم :"خب تو روزای سختم کنارم بود!"
بعد ی قطره اشک از چشمم بیاد پایین و بگه :"فک میکنی نمیدونم تو روزای سختت هم با اون شماره ای ک بلاکت کرده بود چت میکردی !"
بعد یهو چایی رو بزارم زمین شوهرمو محکم بغل کنم .بگه چی شده خانومم؟
بگم :"عاشقیه دیگه!"
و هیچوقت هیچکس نفهمه دارم خفه میشم از دوریت ...
اگه قرار باشه تو هم یجایی تو بغل شوهرت بغضت بشکنه چی؟??
پ.ن:گاهی واقعا اخرین سنگر سکوته!?