توی حیاط نشسته بودم ؛زیر ماه!
چشمام درست توی چشم های ماه افتاده بود ...
باد امد و توی موهای درختا پیچید و بعد خودش رو انداخت توی افکارم !
بوی قشنگی داشت ...
نمیدانم چرا ...
ولی بوی موی درختا و چشم های ماه منو یاد همون نم نم بارونه توی حیاط مدرسه انداخت ...
همون ک هیچوقت نبارید تا دست تو دست هم زیرش قدم بزنیم .من شعرامو برات بخونم و تو همونجور که چشم هاتو ریز میکنی از گوشه ی چشم نگاهم کنی و یک جمله ی سنگین بارم کنی :"مثلا بگی خبر داری زنگ بعد امتحان فیزیک داریم ؟"
بعد من به خودم بگم :"اینکه ب چشم هاش همه چی میاد بجز فک کردن ب امتحان فیزیک !"
خب چه میدونستم توی فیزیک داری دنبال سفر در زمان میگردی .چه میدونستم درد دلتنگی نمیزاره ...ولش کن !
اوووو ه .این ماهم ک ادمو کجاها نمیبره ها !
به خودم ک اومدم چشات داشتن از تو ماه نگام میکردن .
دستمو اوردم بالا برای ماه دست تکون دادم .
گفتم عشقم اونجایی؟
یهو حس کردم ماه روحمو از کف دستم کشیده بیرون ی لحظه انگار هیچ شدم .هیچ .میتونی بفهمی؟
خودمم نمیفهمم ...
فقط میدونم مدت هاست دخترکی هر شب بی صدا میره یه گوشه زل میزنه ب ماه !
اینکه تو سرش چی میگذره نمیدونم!
اینکه تو ماه چی میبینه نمیدونم !
ولی میدونم بجز چشمات جایی واسه غرق شدن وجود نداره ...
صدای ماه?