کتاب

صبح داشتم به کتاب هایی که خونده بودم نگاه میکردم، اونارو به سه دسته خوب، عالی و افتضاح تقسیم بندی کردم و چیدم که اگر روزی کسی کتابی خواست تا بهش معرفی کنم، اونارو نشونشون بدم و براشون یکمی تعریف کنم...

چندروز پیش هم یه کتاب دیگه خریدم، خیلی این مدت اسمش رو میشنیدم، هنوز به چیز خیلی خفنی برنخوردم، حس میکنم اون همه آب و تابی که بهش دادن بیخود بوده، هرچند، میخونیم ببینیم به چیا میرسیم، شاید وسطاش یا آخراش خوب باشه...

بعد از سه ماه، نزدیک دو هفته ای هست که باشگاه رفتن رو دوباره شروع کردم، دلم برای فشار آوردن به دست هام تنگ شده بود، دلم برای درد کشیدن تنگ شده بود، دلم برای اینکه شب ها با بدن درد بخوابم و صبح ها نتونم از درد بدن درست از توی تختم بلند بشم تنگ شده بود، دلم برای همه اینا تنگ شده بود، با اینکه دستم آسیب دیده و نمیتونم دیگه اصلا مثل قبل سنگین تمرین کنم، ولی خب جنبه مثبتش اینه هنوز میتونم از دستم کار بکشم...

ساعت نزدیک 2 شبه، خوابم نمیبره، عجیبه نه میتونم درست بخوابم، نه میتونم درست بیدار بشم...
یادم افتاده به نوشته هایی که اون اوایل توی ویرگول مینوشتم، یادم میاد حدود 90 درصد کامنت ها داشتن به این اشاره میکردن که پست هام و بیانم خنده داره براشون، یجورایی انگار از نوشته هام خوششون میومد، منم خیلی به نسبت الانم سرزنده تر بودم، هنوز باورش برام سخته که چرا توی دوسال اینطوری شد ؟...
قرارنبود اینطوری بشه...
شایدم من دارم زیاد سخت میگیرم...
نمیدونم واقعا...
بعضی شب ها ریشه های موهام رو روی تخت حس میکنم انقدر که کلافم...
از کار و همه چیز افتادم، خیلی دارم زور میزنم خودم رو سرپا نگه دارم...
از شنیدن جمله های :
مرد هم انقدر شل و احساساتی ؟
تو خیر سرت پسری، اینکار ها چیه ؟
بیخیال داری زندگیت رو تباه میکنی
یه فکری به حال زندگیت بکن
و...
واقعا خسته شدم، من فکری به حال زندگیم میکنم، ولی زندگی واقعا خیلی جاها زورش از من بیشتره، از اینکه هردفعه با هزارتا روش و نقشه و ایده برم جلو بعدشم همه چیز بریزه و خراب بشه خسته شدم، از اینکه تا یکروز سعی میکنم خوشحال باشم و فرداش همه این خوشحالی از دماغم بیرون میاد خسته شدم، از نشدن ها و نرسیدن ها کفرم در میاد، واقعا خسته شدم...