پاک کن

ساعت دو و هشت دقیقس...

عاشق عدد هشتم، نمیدونم چرا، از همون اول از عدد هشت خوشم میومد، بهم حس خوبی میداد، خیلی جاهاهم البته باعث عصبانیتم شد...
جالبه خیلی جاهاهم این عدد رو میبینم، نه اینکه دو یا سه رقمی باشه، تک رقمی میبینمش خیلی جاها...
ایده ای ندارم که چرا...

اگه میتونستی یه چیزی رو پاک کنی چیو پاک میکردی ؟؟؟؟
من خودم شاید درد رو پاک میکردم...
درد فیزیکی رو، درد روحی رو از بین نمیبردم چون باعث رشد آدم میشه...
هرچند مرده شور این درد روحی رو ببرن که باعث رشد میشه، حالا که فکرش رو میکنم همونم پاک میکردم...

شاید هم گریه رو پاک میکردم، گریه رو از بین میبردم، از گریه کردن کسی واقعا از ته دلم ناراحت میشم، حتی اگه میخواد غریبه باشه، دوست ندارم ببینم کسی گریه میکنه، وقتی کسی جلوم گریه میکنه هرکاری رو برای خوشحال کردنش انجام میدم...

الان یه چیز دیگه هم به ذهنم رسید، خنده آدمای کثیف روهم پاک میکردم، یکی از ویژگی هایی که دارم اینه که میتونم از روی خنده آدما بفهمم چطور شخصیتی دارن، از روی لبخند هاشون و از روی بلند خندیدن ها...
قشنگ نصف شخصیت طرف رو میکشم بیرون...
معمولا آدمایی که همیشه توی هر چیزی دنبال سود میگردن حتی مرگ یه آدم، یه لبخند کج میزنند موقع صحبت کردن باهات و نگاه به چپ و راست میکنند، بعدشم با اون خنده چندش آور، سرشون رو خیلی آروم بالا پایین میکنند، شدیدا از این آدم ها متنفرم، هرجایی ببینم یکی اینطوری لبخند میزنه موقع صحبت کردن، سریع بحث رو تموم میکنم و دیگه با اون آدم کلمه ای حرف نمیزنم و قطع ارتباط میکنم، چون این آدما شما رو توی صدم ثانیه میفروشن.
بعد همین آدما خیلی ادعای وفاداری دارن، که واقعا ندارن، نه وفادارن، نه راست گو، اینا یک مشت سودجو هستند...

آدمایی که زیاد نمیخندن هم بنظرم ترسو هستند، اینا از اینکه احساسات خودشون رو بروز بدن میترسن، بعد اینا از کوچک ترین حرکتی توی زندگی هم ترس دارن، برای هیچ چیزی ریسک نمیکنند و حاضر نیستند با شما توی یه مسیر قدم بر دارن، اینجور آدم هارو اصلا توی زندگیتون به عنوان دوست، شریک یا همسر قرار ندید، اینا همیشه یه سد بزرگ جلوی شما میشن توی زندگی و بخاطر ترسشون هم که شده دست به هرکار چندش آوری میزنند...

من با اینجور آدما زیاد سر و کار داشتم، ادعایی ندارم که همشون رو خیییییلیییی خوب و خفن میشناسم، اما تجربم ثابت کرده راجب هرکسی هرچی فکر کردم همونطور بوده طرف مقابلم...
یادم میاد اونوقتا که توی کار دوربین مداربسته بودم همه مشتری هارو تو نگاه اول میشناختم، میفهمیدم که چطور شخصیتی داره، چطور پول پرداخت میکنه و کلا همه چیز رو حدس میزدم، همه حرف هام درست در نمیومد اما حدود شصت درصدی درست از آب در میومد، یادم میاد یه مهدکودک رفتیم برای نصب دوربین، صاحبکارم خیلی مشتاق بود برای اونا کار رو انجام بده چون پروژه تقریبا خوبی بود و پول خوبی میشد ازش به جیب زد...

بعد از بازدید و دیدن کار و مشتری، وقتی که نشستیم توی ماشین که برگردیم به صاحبکارم گفتم این یارو پوست مارو میکنه، گفت چرا این حرفو میزنی ؟
گفتم هم کج میخندید، هم بد نگاه میکرد، به حرف هاتم گوش نمیداد، هرچی هم میگفتیم تایید میکرد و بعضی از حرف هاش پرت و پلا بود، این یارو یا دزده یا پولمون رو نمیده و به زور باید ازش پس بگیریم.
صاحبکارم همیشه به من میگفت تو خیلی بدبینی، به همه بد نگاه میکنی و از اینجور حرف ها، بهم میگفت سعی کن شخصیت خوب آدمارو هم ببینی...
جالبیش اینه که من اول خصوصیات بد آدم ها به چشمم میاد بعدش خصوصیات خوبشون به چشمم میاد...
و خب گوش نکرد به حرفم، ما دو روز بعدش رفتیم سر کار و حدود پنج روز کار طول کشید...
همونی شد که گفتم، طرف درست حسابی پولمون رو نمیداد، آخر سر کار به شکایت و این چیزا رسید تا ماجرا حل و فصل شد و بله، طرف پوستمون رو کند...

بنظرم تا میتونید از ترسو ها و مغرور ها دوری کنید، اینا زندگی رو برای شما زهرمار میکنند، چه میخوان دوست باشن، چه هرچیز دیگه، حتی به عنوان همکلام هم نباید با اینا بود، شمارو نابود میکنند...
ترس و غرور خوبه، اما به اندازه، خیلی جاها باید ترسید، خیلی جاهاهم نباید ترسید و باید دلتون رو بزنید به دریا، خیلی جاها باید غرور خودتون رو حفظ کنید، اما وقتی همسرتون یا دوستتون از اشتباه شما ناراحت شده نباید غرور خودتون رو حفظ کنید، باید اون غرور رو زیر پا بزارید و معذرت خواهی کنید...
باید به اندازه باشه این دوتا...
هرچیزی باید به اندازه باشه...

اگه با یه آدم ترسو باشید، حتی از اینکه توی دانشگاه چه درسی رو برای این ترم انتخاب کنید میترسید، حتی برای یه رانندگی ساده هم میترسید، حتی برای یه حرف ساده زدن هم میترسید، برای همه چیز استرس و ترس میاد سمتتون...
اگه با یه آدم مغرور باشید، اون هرکاری میکنه و هر استفاده ای از شما میکنه تا خودش به کارهای خودش رسیدگی کنه و این شما هستید که این وسط له و لورده میشید...

راستی از آدمایی هم که کمبود های عاطفی دارن و بلد نیستند با کمبود هاشون کنار بیان دوری کنید، منظورم از کمبود عاطفی فقط عشق و محبت نیست، خیلی چیزای دیگه هم شامل میشه، تقریبا به نظر من 95 درصد شخصیت یه آدم رو احساسات و عواطفش تشکیل میده، کسی که نمیتونه با اینا و کمبود هاش کنار بیاد پوست شما و بقیه رو میکنه، مثلا اگه همسرتون توی زندگیش کم بهش توجه شده باشه، شما خودتون رو تیکه پاره کنید اون بازم اون کمبود رو حس میکنه چون باهاش کنار نیومده...
و میدونید چیکار میکنه ؟؟؟؟
توی یه جمع شمارو کوچیک میکنه و خودشم با بقیه جمع میزنه زیر خنده، چون میخواد بهش توجه بشه و بقیه حرفش رو تایید کنند، این آدم تو دل هیچکسی جا نمیشه، حالا برای من جای سواله چرا همچین آدمی باید با یکی ازدواج کنه، همچین آدمایی که کمبود های بزرگی دارن که حتی نمیتونند باهاشون کنار بیان، چطور توی دل یه خانم یا یه آقای دیگه جا میشن ؟؟؟؟؟
دوست دارم بدونم طرف مقابلشون چه فکری کرده که با این آدم ازدواج کرده ؟...

خلاصه که چه برای دوست، چه برای همسر یا شریک و کلا هرچیز دیگه ای، باید دنبال آدم متعادل باشیم، متعادل باشه توی همه چیز...
حالا دو سه تا چیز این وسط تعادل نداشت مهم نیست، همینکه طرف بدونه با خودش و بقیه چند چنده خودش به نظر من بازم کلی امتیاز مثبته...
سرتون رو درد آوردم...

کلاغ