ویرگول
ورودثبت نام
کلاغ
کلاغ
کلاغ
کلاغ
خواندن ۳ دقیقه·۹ ماه پیش

دلستر استوایی

نمیدونم باید از چی بنویسم، حتی نمیدونم بنویسم یا نه...
امروز بازار خلاف این چندوقته خیلی شلوغ بود، تونستیم چندتا چیز بفروشیم، دیگه فکر میکنم تا آخر این ماه همینطور باشه...
نظری ندارم، شایدم نباشه...

هرچی گفتم برعکسش شده، نمیخوام تعریف کنم که چی ها فکر میکردم و چی ها سرم اومده، اما کاش اصلا فکر نمیکردم...

داشتم به خاطرات سر کار رفتنام فکر میکردم، خیلی لذت بخش بود اون دوران برام، با اینکه هیچی از توش درست حسابی در نیومد ولی بخشی از زندگی پر از فراز و نشیب من بود...

الان یادم افتاد چقدر با دوستم میرفتیم بیرون تو تاریکی شب دوتایی مینشستیم صحبت میکردیم، همیشه خدا دلستر میخریدیم و باهم نصف میکردیم، هم اون دلستر دوست داشت، هم من، همیشه هم دلستر استوایی میخریدیم، الان حدود یک سالی هست که دیگه باهم بیرون نرفتیم حتی...
یادم میاد زنگ میزد میگفت حالم خوب نیست، میگفتم بپوش بیا بیرون، دارم میام دنبالت، میرفتیم حدود دو ساعت پیاده روی میکردیم توی شب تا فقط حالش خوب بشه...
تهش همیشه به این نتیجه میرسیدیم که تف به این زندگی و قانون هاش، بعدشم دلسترمون رو سر میکشیدیم...

یه مدتی هم بعد از باشگاه میزدیم بیرون و راه میرفتیم، توی تاریکی شب، دوتا دیوونه که چرت و پرت میگفتیم و قدم میزدیم...
بالای یه راه پله مینشستیم و نگاه به ماشین ها میکردیم که از جلومون رد میشدن، این وسط ایده هایی برای کسب و کار و حرف های مزخرف رد و بدل میکردیم، یهویی جو سنگین میشد و حرف های فلسفی میزدیم باهمدیگه، چقدر زود گذشت...

دو سه روز پیش بهم زنگ زد، از دانشگاه چهار پنج تا سوال پرسید، بعدشم قطع کردیم.
نمیدونم چی بگم واقعا، دوران عالی ای بود...
هرچند که کوتاه بود، اما عالی بود...

الان که بهش فکر میکنم همه چیز ریخته بهم به نسبت پارسال، البته نیازی به فکر کردن هم نیست، فقط کافیه چشم هات ببینه و مغزت یکم منطقی کار کنه...
همه چیز ریخته بهم، زندگی من، زندگی اون، زندگی هرکسی که میشناختم...
من با درد و غم یا سنگینی زندگی مشکلی ندارم، اما بنظرم باید به اندازه باشه، نه اینکه زیر فشار له بشیم، آدمی هستم که همیشه میگم سختی چه بخوایم چه نخوایم هست و باید باهاشون کنار بیایم و از سر راهمون برشون داریم، اما وقتی این حرف معنی پیدا میکنه که این سختی ها عادی بیاد توی زندگیت، نه اینکه هفته ای پنج تا بدبختی به بدبختی هات اضافه بشه، بعد یکی حذف بشه و بره و دوباره جای اون ده تای دیگه بیاد...

اصلا این چندوقته نتونستم منطقی فکر کنم، چهارصد و چهار یکی از بدترین سال های عمر کوتاه من بود، از این عدد نفرت دارم، عجیب ترین تابستون عمرم توی این سال بود، توی این سال به بی پول ترین حالت خودم رسیدم، به غمگین ترین حالت خودم رسیدم، به عصبی ترین حالت خودم رسیدم، به ناامید ترین حالتم دست پیدا کردم، از این سال متنفرم، لحظه شماری میکنم این سال مزخرف تموم بشه، امسال نتونستم حتی از ته دل بخندم...

وقتی اینارو تعریف میکنم یکی همیشه بهم میگه امیدوارم سال بعدی بهتر باشه، حقیقتا از این حرف هم نفرت پیدا کردم، هروقت یکی بهم گفته امیدوارم برات همه چیز درست بشه بدتر شده، انگار این جمله طلسم شده، انگار خنده و شادی طلسم شده، من نمیگم هرروز دلم میخواد خنده بازار باشه و حال کنم، من میگم توی یک ماه حداقلش باید یک یا دو هفته ازش رو آدم لذت ببره، نه اینکه توی سال حدود دو هفته رو لذت برده باشه از زندگی...

زندگی، چه واژه غریبی...
ازت متنفرم زندگی، ازت متنفرم، من ازت هیچی جز خنده نمیخواستم و تو هر چیزی جز خنده رو به من دادی، ازت متنفرم...

کلاغ

دلنوشته
۶
۲
کلاغ
کلاغ
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید