بویینگ

سلام امیدوارم خوب باشید.

امروز توی کمدم یه پیراهن زرشکی پیدا کردم، این رو دوستم برای تولدم بهم داده بود و من یکبار هم نپوشیدم، هم اینکه کلا رنگی نمیپوشم، هم اینکه یکمی ازم گشاده، نمیدونم دوستم بنده خدا چطور منو اونقدر بزرگ میدید که این لباس رو برام با این ابعاد خریده بود.

برش داشتم پوشیدمش، جلوی آینه وایسادم، دیدم نه انگار بد نیست، درسته یکم گشاده، اما رنگش خوب بود، حس میکردم بهم میاد، البته نمیدونم...

امسال تنوع دادم به لباس هام، جز مشکی سفید و قرمز هم خریدم، بالاخره توی کشوی لباس هام یه رنگ دیگه جز مشکی سر و کلش پیدا شد، به این نتیجه رسیدم شاید بد نباشه برای تنوع هم که شده هرزگاهی رنگ های روشن هم بپوشم...

چقدر زمان زود میره جلو، نگاه به ساعت میکنم، یهویی ساعت میشه 3، یهویی میشه 5 و یهویی میشه 10 شب و خواب توی چشم هام میشینه...

میگن وقتی بهت خیلی خوش بگذره زمان سریع تر میره جلو، ففففففففککککککررررر نکنم حقیقتا، خیلی وقته دیگه مثل قبل خوش نمیگذره بهم، نهایت خوشگذرونی من شده یکمی با لپ تاپ فوتبال بازی کردن، اونم میگم، دیگه مثل قبل نیست، بعد از یک دور بازی 15 دقیقه ای خسته میشم و میبندم بازی رو و خیره به مانیتور لپ تاپ میشم...

میفهمم این عمر منه که همینطوری سریع داره میره جلو و هیچی ازش نمیفهمم...

چندروز پیش یه مشتری داشتم، بنده خدا تقریبا 70 سالی داشت، از توی صدام فهمید، گفت بیخیال نیاز نیست انقدر خسته باشی، هممون شرایط سختی داریم، تو سعی کن یکمی سرخوش باشی، نمیگم همه چیز رو نادیده بگیر، اما حداقل یکمی سرخوش باش، خوبه که آدم بعضی اوقات بیخیال همه چیز توی زندگی بشه و بچگی کنه.
بهش گفتم شما خودتون هم همینکار رو انجام میدید ؟
میگفت آره، حدس میزنم خیلی حرص میخوری.
گفتم آره یکم زیادی.
میگفت منم مثل تو بودم، همیشه حرص میخوردم، ماشین خریدم حرص میخوردم، خونه خریدم حرص میخوردم، میرفتم بیرون حرص میخوردم، کلا همش حرص میخوردم، زنم یادم داد زیاد همه چیز رو جدی نگیرم، کمکم کرد بعضی اوقات بچه بشم، بعد از یه مدتی یادگرفتم، بعدش خودم راحت شدم...

از پیرمرده حس خوبی گرفتم حقیقتا، ریش نداشت، پیراهن خط دار پوشیده بود، شلوار پارچه ای خاکستری توی پاهاش و یه رو پوش نازک قهوه ای هم پوشیده بود، ساعت کاسیو داشت، ناخن هاش رو گرفته بود، موهاش هم خیلی مرتب داده بود سمت راست.

پرسیدم قدیما کارتون چی بوده شما ؟

گفت ارتشی بودم، تهران توی فلان پادگان خدمت میکردم، ( این سوال رو همیشه از ارتشی های سن بالا میپرسم )، گفتم خوش میگذشت ؟
یه لبخندی زد، دیدم چه دندون های تمیز و صافی داره، بعد میگفت محشر بود، با اینکه خیلی سختگیری میکردن بهمون اما واقعا محشر بود، حاضرم همه چیزم رو بدم برگردم اون سال دوباره از اول تو ارتش خدمت کنم...

به ارتشی ها زیاد برمیخورم، مربی رانندگیم هم خلبان ارتش بود، توی باشگاه هم که میرم یه آقایی تا پارسال میومد، اونم خلبان ارتش بود...

خیلی آدم های مرتبی هستند، معمولا آدم تو سن بالا بی حوصله میشه، اما اینا با اون سن های بالاشون از من و بقیه بیشتر حوصله داشتن و سرزنده بودن...
اون آقایی که توی باشگاه بود همیشه میومد باهام تمرین، میگفت صاف وایسا، اینطوری تمرین کن، فلان حرکت رو بزن، اینطوری تمرین نکن آسیب میبینی، حالا سبک ترش کن، حالا سنگین ترش کن، صاف بشین کمرت درد نگیره و...
هروقت هم به آخر تمرین میرسیدیم میرفتم بهش میگفتم بیا کشتی، زورم بهش نمیرسید، طرف مثل سنگ سفت بود بدنش، اما خب چون باهاش حال میکردم هی میپلیکدم نزدیکش...

مربی رانندگیمم همینطور بود، میرفتم داخل ماشین پشت فرمون مینشستم، یکمی ریشم بلند میشد و نامرتب میشد گیر میداد بهم کلی، اگه شلوارم خاکی بود بازم بهم پیله میکرد، چندباری رفتیم گاز بزنیم به ماشینش، هروقت میرفتیم پایین یه نگاه ریزی به ایستادنم میکرد، میگفت پاهات رو تا عرض شونه ات باز کن و وایسا، میگفتم چرا ؟
میگفت انجام بده، برای سلامت خودت میگم، منم پاهام رو تا عرض شونم باز میکردم، بعد میگفت دستت رو از پشت قفل کن بهم، اینطوری بهتره، پیرتر هم بشی کمرت خم نمیشه، صاف مثل تنه درخت وایمیسی...

بعد توی ماشین مینشستیم و همیشه از خاطراتش توی ارتش میگفت، اینکه کجاها تمرین میکردن، کجاها ماموریت میرفتن و همه اینا...

انواع و اقسام هواپیماهارو هم برای من توضیح میداد، مثلا فلان جنگنده ساخته شده تو سال فلان چه ویژگی هایی داره، فلان بویینگ مسافربری چرا انقدر خاصه، توی بویینگ باید چیکار کنی که تیک آف بزنی، از فرم صندلی ها و کلاه های جنگنده ها و همه اینا میگفت برام...

منم فقط گوش میدادم، حاضر بودم کل عمرم رو بشینم باهاش صحبت کنم، راجب همه چی هم یه راه حلی داشت و واقعا هم مفید بود...

ماشینش همیشه بوی تاید میداد، لباس هاش همیشه تمیز، ریشش همیشه اصلاح شده، موهاش همیشه مرتب، لذت میبردم از کنارش بودن...
از کنار اینطور آدم ها بودن لذت میبرم، نه فقط بخاطر تمیزی‌ای که دارن، بخاطر شخصیت و رفتارشون هم هست...

جالبه برام، اینا همیشه بهت یاد میدن با آدما چطور برخورد کنی و رفتارکنی، انگار ده سال روانشناسی خوندن، میدونن کدوم حرکت نشونه از چیه و بهت هم میگن همیشه راجب این چیزا، حقیقتا خوشم میاد ازشون...

دیروز دوتا از دوستان عزیز کامنت گذاشتند زیر پست های من، من حقیقتا خیلی بدم میاد کامنتم بررسی بشه و تایید بشه، بنابراین وقتی که این محدودیت به شدت و کاملا مسخره ویرگول برداشته بشه و کامنت ها مثل قبل بدون خونده شدن توسط کسی تایید بشه جواب کامنت هارو میدم و زیر پست های بقیه مثل قبل کامنت میزارم، امیدوارم اون دو تا دوست عزیز از دست من دلخور نشن...

دوست دار شما

کلاغ