پنجاهمین کتاب رو خوندم. تعدادشون برام مهم نیست. هر کتاب یجور بهم حس داد. برام مثل آدم ها بودن.
هرکدوم یه خاطره.
یه داستان.
یه ایده.
و یک ردپا توی ذهن من.
پنجاهمی ولی از ذهنم فراتر رفت...
تموم که شد جوری بود انگار یکی از پیشم رفت. واسم عجیب بود.
تو همون حالت هم حس میکردم یکی نزدیکم شده.
نمیدونم واقعا نمیدونم...
دو یا سه شب پیش اسنپ گرفته بودم سریعتر برسم خونه که برم سر قراری که با یکی از دوست هام داشتم.
نشسته بودم توی ماشین. شیشه پایین بود. راننده آهنگ شاد گذاشته بود.
چشمم به بیرون بود. نگاه به درخت ها و آدم ها میکردم که سریع از کنارشون رد میشدیم.
راننده بهش میخورد شصت و چهار سالش باشه.
هر مویی که روی سرش قرار داشت کامل سفید بود.
پول رو که واریز کردم موبایلش صدا داد.
+((مرسی پسرم.))
نگاهش کردم.
-((خواهش میکنم. انجام وظیفه بود.))
یکمی گذشت. صدای ضبط رو کم کرد.
+((تو فکری پسر. چرا انقدر چشم هات منتظره ؟.))
-((منتظر چی ؟))
+((من نمیدونم. این رو تو باید بگی.))
-((منتظر چیزی نیستم. همه چیز عادیه.))
+((چقدر دوست داری بهش برسی ؟.))
-((به چی ؟.))
+((انقدر سوال هایی که فقط خودت جوابشون رو میدونی رو نپرس. من نمیدونم چیه. اما هرچی هست. کاملا داره تورو میخوره پسرم.))
-((خیلی دوست دارم به اونایی که توی سرمه برسم.))
+((خب چی جلوی تورو میگیره ؟.))
-((نمیدونم.))
+((ریسک کن. تهش یا میشه، یا نمیشه. مهم اینه انجامش دادی.))
-((خودتون بودید ریسک میکردید ؟.))
+((هنوز که هنوزه دارم ریسک میکنم.))
چیز دیگه ای نداشتم بهش بگم. چشمم بهش بود و سرم رو به نشونه تایید تکون دادم.
دیگه حتی ضبط روهم زیاد نکرد.
ده دقیقه آخر سنگین شده بود.
منم بدتر...
امشب پیاده بر میگشتم از سر کار.
چند دقیقه اول ایرپاد توی گوشم بود.
آهنگ میخوند واسم:
((تو کجایی که نمونده دیگه حالی نه برام...))
در همین حین پیام میدادم چندتایی.
((بگو تو کجایی الان ؟. ر سیدم به تهش تو تنم درد زیاد. زندگیم بد سیاس. بیا پیشم تو. ازم دور نشو. زدم حرفتو، آسمون ابری شد...))
تموم که شد ایرپاد رو در آوردم. اولین بار بود از ایرپاد خسته میشدم.
همه صداها رفت یهویی. ساکت شد. صدای درخت ها اومد. صدای خیابون. صدای آدم ها. صدای قدم ها. صدای تنهایی ها. صدای شلوغی ها و صدای نوتیف...
بعد از اینکه غذا خوردم اومدم توی اتاق. نشستم روی صندلی و سرم رو تکیه دادم بهش...
بوی تورو میفهمم. هر نفس عمیقی که میکشم بوی تورو حس میکنم.
چشمام خشک شد انقدر به صفحه موبایل خیره شدم. دوست دارم به رنگ چشم هات نگاه کنم نه به رنگ های تو در توی این موبایل مسخره. این موبایل روح نداره. چشم های تو روح دارن. زندگی دارن. حرکت میکنند. قشنگن...
دوست دارم هرلحظه به حرکت بدن و صورتت نگاه کنم. نه یک فریم ثابت از تو...
دوست دارم برای شنیدن صدات همیشه سرم رو به تو نزدیک تر کنم، نه اینکه موبایلم رو به خودم نزدیک تر کنم...
رو به روی کولر نشستم. سردمه. دست های گرمت رو میخوام.
به دست هات بگو سیاهی های من رو کنار بزنه. منم قول میدم سیاهی های تورو نابود کنم. جوری که دیگه سمتت نیان...
بیا. خسته شدم از خودم...
میخوام با تو خودم روهم از یاد ببرم...
کلاغ