ویرگول
ورودثبت نام
نقطه چین
نقطه چینقصه ای که هنوز تموم نشده ... :)
نقطه چین
نقطه چین
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

همه چی نرماله؟!

این نوشته قراره مجموعه درهم برهمی از تروشات ذهنی ام باشه و تا حدی بی حد و مرز!

قبل کنکور، فکر میکردم با اون دیسیپلینی که اون موقع بدست اوردم، و اون زندگی جهنمی مبحوس در کتاب که نهایت تعادلش این بود که ورزش هم کنارش ادامه بدم و اخر هفته ها یه فیلم سینمایی ترجیحا کوتاه ببینم، قراره خیلی متعادل تر شه! فکر میکردم قراره بترکونم. کلی ایده داشتم .. میدونم حرف های اشنا به گوش میخوره و احتمالا با خودتون فکر میکنین شدم یکی از اون افرادی که بعد کنکور افسردگی گرفته (اصن قبل این خنده ام میگرفت که مگه میشه بعد اون همه سختی و فشار ادم افسردگی بگیره! نه که افسردگی گرفته باشم ولی... حس میکنم اونقدری که باید شاد نیستم.. درواقع مودم شبیه مود تایم کنکوره! و این عجیبه! یعنی چی اخه!) .. چرا پرانتزام اینقدر طولانی میشه؟ طوری که جالب نیست جمله قبلی رو ادامه بدم! و حتی پاراگرافم! خدای من حتی نوشتن هم یادم رفته...

بگذریم... داشتم میگفتم! نه جانم من از اونایی نشدم که بعد کنکور صرفا بخوابم و هیچ کاری نکنم... چندتا رمان خوندم، سریالی بسییی طویل و جذاب رو دارم تموم میکنم، باشگاه میرم، کسب و کار انلاین راه انداختم، دست و پا شکسته سعی میکنم رو توسعه فردی و اینطور چیزا کار کنم، جسته گریخته درمورد دانشگاه ها تحقیق کردم و دیگه.. همینا!

پس مشکل چیه؟ واقعا مشکل چیه؟ چه بلایی کنکور سرم اورده که حس میکنم مفید نیستم!؟ روزم مفید نیست... زیادتر میخوابم و بابتش عذاب وجدان میگیرم! چرا نمیتونم بی حد و مرز تفریح کنم و ازش لذت ببرم؟ چرا هنوز مضطربم؟ چرا هنوز پامو تکون میدم؟

و از همه مهم تر... چرا این بیشمااار ایده ای که تو ذهنمه... صرفا میاد و یه جرقه ای میزنه و یه جایی تو ذهنم دفن میشه!

حس میکنم دچار حالتی شدم که از شدت انگیزه و از شدت کار، هیچ کار خاصی نمیکنم! لطفن شما هم بیاین بگین تنها نیستم :)))) و بگین چطوری خودمو بکشونم بیرون... حتی اینجا هم با اینکه کلی ایده داشتم برای نوشتن، چیز خاصی ننوشتم!

گذشته از اون... تو انتخاب دانشگاه موندم! کاش یکی پیدا شه بگه بین پزشکی ایران و پزشکی مشهد کدوم بهتره!؟

خب! عجب نوشته بی در و پیکری! ولی بهترم.

آن سوی پیچ جاده! چی در انتظارمه؟
آن سوی پیچ جاده! چی در انتظارمه؟

اها راستی اینم بگم که حس میکنم اصلاااا اصلاا اصلااا امادگی شروع دانشگاهو ندارم!(درسته احتمالاا 1 ماه و نیم دیگه باشه ولی خب!) حس میکنم به کل اراده و دیسیپلینم رو از دست دادم! جدی چطور ادم اون اراده ای که سه سال برای ساختنش زحمت کشیده، سه روزه بر باد میده!؟!

اها اینم بگم که جدی تو کسب و کار و درامد موندم! حاجی من پول میخوامممم.. مااااانی... چرا هیچکی ازم چیزی نمیخرههه هیچکی تو کانالم نیستت جدی نمیدونم چیکار کنمم و واقعا نه سرمایه زیادی برای تبلیغ دارمم نه مطمئنم که به اندازه کافی جذاب و .. همه چیو اوکی کردم که بقیه جذب شن!

حداقل جای شکرش باقیه که دلم برای کنکوری بودن تنگ نشده! نه کنکوری بودن نه تست زدن و نه درس خوندن.. ملت چطور بعضیاشون دلشون تنگ میشه جدی؟!

کسب کارتوسعه فردیعذاب وجدانفیلم سینماییروزنوشت
۱۱
۶
نقطه چین
نقطه چین
قصه ای که هنوز تموم نشده ... :)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید