نیمه شب است دلم برای تنهایی ام تنگ شده است، مثل یخ یا آتش است، این تنهایی ،تا در دستان توست، سوزشش، وادار به دورانداختنش میکند ولی یک روز بی آتش یا یخ را نمی‌توانی،که دوام آوری
عجیب دلم برای حیاط خانه محلاتی تنگ شده است?
درخت انجیری بود، که من عاشقش بودم؛ شاید باورش سخت باشد برای هیچ کس اندازه آن درخت دلتنگ نیستم، چون یار تنهایی من بود ،سایه‌ی پهنش وقتی رمان می‌خواندم یا با مداد به جان مسائل مثلثات می‌افتادم و با هم کشتی می‌گرفتیم روی بدنم می‌افتاد؛خیلی از رازهای مگو را فقط به خودش گفتم، هرچه بیشتر پیشش گریه میکردم در تابستان میوه هایش ،شیرین تر میشد
قوی بود ؛اما تنها؛ و من فکر میکنم تنهایی سهم باارزش انسان ها و حتی ،درختهای قوی است
من در نوجوانی دوست داشتم گاهی برای بعضی شخصیت های رمان هایم گریه کنم و درختم هم همراهی ام میکرد
دوستانم میگفتند، وقتی آنقدر بعضی از شخصیت های رمان هایت ناراحتت می‌کنند چرا آن رمان ها را می‌خوانی، داستان شاد بخوان شاید ،درست میگفتند ولی همیشه راه درست، راه تو نیست
من برای قمارباز داستایوفسکی بسیار گریه کردم در جنایت و مکافات، عملا وسط داستان شورش کردم و دوست داشتم داستایوفسکی را میدیم و می آمد زیر درخت انجیر محبوبم و باهم دعوا میکردیم بحث میکردیم
و بعد برای آن جوان نگون بخت و ان دختر فقیر وآن زیبای بدنام گریه میکردیم این حق من بر او بود که اجابت نشد و فقط من ماندم و آغوش باز پر مورچه درخت انجیرم بر من
وقتی شاهنامه را شروع کردم کینه ای عجیب از رستم بر دل گرفتم شبیه کینه ای که از جوان وکیل در وکیل مدافع شیطان وقتی قاتلان را تبرئه میکند بر دلت می‌نشیند
تا کجا بردن ...حتی تا بریدن مغز گلوگاه پسرت ! نمیدانم چرا فردوسی در داستان رستم و سهراب آنقدر می‌خواهد رستم را تبرئه کند؟ من هم اکنون هم که شاهنامه را باز میکنم حس میکنم انگار میتوان حتی صدای خرخر گلوی بریده ی سهراب از لابه لای کتاب شاهنامه را شنید گوش کن تو هم میشنوی درخت انجیرم
گمگشتگی عجیبی است دلت را که رها میکنی می‌بینی چه جاها که نمی‌رود چه ممنوعه هایی که عبور نمی‌کند چه خط قرمزهای را که پاک نمی‌کند
دلم گاهی هوس شیرینی راحتی هایی که به زور پولم را جمع میکردم و همه اش را شیرینی راحتی میخریدم را میکند طعمش با شیرینی که با پول پدر خریده میشد فرق داشت انتظار طعمش را خاص کرده بود
دلم برای دوره همی های نوجوانی تنگ می‌شود با آن خنده های زورکی و بلند برای جلب توجه پسرها
این وسط در این نیمه شب تاریک که کم کم دارد با سپیده صبح هم بالین می‌شود، دلم هوس نشستن کنار آتش در هوای سرد و دست گرفتن یک لیوان داغ چای را کرده، عجب هوسبازی ای دل! به کجا چنین به عریان!
نوجوان که بودم و اوایل دوران حسن و دلبری،وقتی دختران انگلیسی و آمریکایی داستانم با لباسهای تور توری و ساتن با آن دامن های پر چین و سفید به گردش می‌رفتند دوست داشتم آن جا بودم و گردش باد زیر موهای بلندم و زیر دامن پف دارم را حس میکردم ونویسنده می‌دید چطور دل همه ی عاشقان داستان را می برم چه سر شیدایی !
