یادمه بچه بودم. حالا میگم بچه یعنی ده یازده سالم بود. شب خونه عمه ام تو خمین مهمان بودیم. شب هر چی مامان گفت الهه بسه؛ اینقدر هندونه نخور. اما من خودم را پیش عمه لوس میکردم و باز میخوردم.
نصفه های شب بود که احساس کردم در حال ترکیدنم. سریع بیدار شدم باید با سرعت نور دستشویی میرفتم . بلند شدم. دستشویی در گوشهی حیاط بود. هوا تاریک بود و کلید برق حیاط خراب شده بود.
سعی کردم با توجه به وضعیت مثانه ام به خودم جرئت بدم ، ولی احساس کردم تصویری شبیه دست روزی دیوار دستشویی افتاده. هر چی من به دستشویی نزدیکتر میشدم تصویر بزرگتر میشد و زهرهام داشت میترکید.
خواستم برگردم و عمه یا مامان را صدا کنم، اما پسرعمه هام چه جکهایی در مورد من بعدن میگفتن .
مگه میشه دختری که برای جیش نصفه شب مامان و عمه را صدا میزند خیلی جذاب باشه.
جلو رفتم تمام جسارت خود را جمع کردم در دستشویی را که باز کردم، گربهی سیاهی را گوشهی دستشویی کز کرده دیدم، دیگه نتوانستم ادامه دهم و با سرعت در حالیکه دستم را جلوی دهنم گرفته بودم، برگشتم و به تشک پناه بردم.
کمی چرتم گرفت، یکم بعدش که با یک حس چندش و خیس بیدار شدم تمام تشک را خیس جیش دیدم.
چه کار میکردم؟ آبرویم رفته بود. گریه کردم. بلند شدم و لباس دیگری که شبیه لباس تنم بود و در ساک بود، تن زدم و لباس خیس جیش را داخل سطل زباله انداختم و خواهرم را در تشک خودم خواباندم و خودم جای خواهرم که خشک بود خوابیدم.
صبح که شد مادرم با دیدن تشک خیس خواهرم، شروع به غر زدن کرد و چند تا نیشگون از خواهرم گرفت که آبروی اون را برده است.
خواهرم گریه میکرد و یک گوشه ی تشک مچاله در خودش جمع شده بود و سرش پایین افتاده بود.
اما من خودم را به خواب زده بودم و اصلن نمیخواستم بیدار شوم.
تا چند سال خاطرهی جیش آن شب به اسم خواهرم یاد میشد ولی احساس بدی که در تمام عمر بابت خباثتی که آن شب در حق خواهرم کرده بودم دست از سرم برنمیداشت.
ایکاش از گربه نمیترسیدم. ایکاش وقتی تشک را خیس کرده بودم مامانم را بیدار کرده بودم.
ایکاش اجازه نمیدادم سالها خواهرم متهم آن شب باشد.
ولی من خواستم بیدار نشوم و خودم را به خواب زده بودم.