یک بار که تو خونه بیهدف داشتم میگشتم و الکی با بسته پفک نمکی به دست خوش بودم
یکی از فامیل ها زنگ زد و خبر عروسی پسرش را داد

مامان در حالی که داشت کتلت درست میکرد حواسش به من هم بود ،گفت: چی شده؛ چی میگفت
من گفتم :خبر عروسی پسر مرجان جونه، اقا سعید؛ و سوالی همیشگی، که از دل اعماق تاریخ و از زبان تمام خانوم ها و دختران در این موقع پرسیده میشود را پرسیدم"من چی بپوشم" مامان که انگار تازه متوجه عمق چالشی که روبرویش است شده بود سریع گارد بسته ای گرفت و گفت "کمدت داره میترکه،بعد میگی چی بپوشم من چی بگم که شش ساله تمامه النگوهایم را میخواهم ،عوض کنم ولی کو پول؟ همش خرج ولخرجیهای تو میشه

"مامان تولد دعوتم چی بپوشم ؟مامان گودبای پارتی ؛مامان صبحانه آشنایی؛مامان کتونی برای باشگاه؛کیف برای مدرسه؛"
من هم البته، خیلی مظلوم نبوده و در مقابل هر حمله ای ،ضد حمله خودم را داشتم مثلا میگفتم"یعنی باید با کیف کهنه مدرسه میرفتم یا میخواستی تو گودبای پارتی با تیپ مدرسه میرفتم"
چندین بار موقعیت خودمان را عوض کردیم ادوات جنگ را به نوع سنگین ترش ارتقا دادیم تا اینکه بعد از کلی تلفات ،فهمیدیم من و مادر در یک جبهه ایم و باید سیاست داشته باشیم و بر مواضع خود تکیه کنیم، تا بتوانیم به کارت بانکی پدر برسیم و اهداف خود را محقق سازیم

سریع موقعیت را بررسی کردیم ،جوانب را رصد و سریع دست به اقدام زدیم، مادر سریع کتلت ها را در یخچال چپاند و از غذا خوری خانگی یک دیس دلمه سفارش داد و سریع تو قابلمه چید مثل اینکه کار خودشه ،چون بابام، عاشق دلمه است و من هم سریع لباس خرگوشی ام را پوشیدم و یک دست لباس خوشگل برای مامان جور کردم و رنگ و روغن به صورتش زدم
بابای بیخبر از دنیا ،چنان مغلوب حرکت هماهنگ من ومادر شد که در عرض یک ساعت ،با احترام کارت را تقدیم کرد ،پس از اطمینان از استقرار کارت در کیف مامان ؛بیتوجه به بابا که میگفت خانم این شام ما چی شد و خرگوشکم چای بابایی را تجدید میکنی من و مامان تو تاکسی در راه پاساژ بودیم