ویرگول
ورودثبت نام
الهه گلکار
الهه گلکارمن الهه گلکار عاشق ریاضی و ادبیات و نوشتن و خواندن رمان و مقالات هستم آرزویم این است که روزی مرزبندی ذهنی بین انسانها برداشته شود و همه علاوه بر عشق ملی وفرهنگ وباورشون عاشق هم و دوستار هم باشیم
الهه گلکار
الهه گلکار
خواندن ۴ دقیقه·۱ سال پیش

من فقط یک مسافر بودم

اواخر سال اول کارم در بانک بود . خیلی از این‌که موفق شدم کاری پیدا کنم خوشحال بودم و تمام تلاشم را می‌کردم تا بهترین در کارم باشم.

متاسفانه بدلیل این‌که شعبه سعادت آباد دو نفر از نیروهایشان را چند ماهی نداشت به علت کمبود نیرو من را آنجا فرستادند.

شعبه بسیار شلوغ و پرکاری بود و نیروهایش هم خسته و کمی افسرده بودند.

ولی من پر از انرژی و طراوت صبح‌ها می‌رفتند و خیلی پرانرژی کار می‌کردم و شبها خسته برمی‌گشتم.

ساعت کار بانک‌های خصوصی تا ۵ بعدازظهر بود و تا حساب کتاب‌ها را رسیدگی کنیم گاهی تا ۷ شب طول می‌کشید مخصوصن اگر خودت یا یکی از همکاران کسری یا فزونی یا اشتباهی داشتید : مثلن پول را اشتباه به حساب کسی ریخته بودیم و احتیاج به پیگیری و وقت داشت.

یادمه؛ یک روز که خیلی شعبه شلوغ بود و من هم کسری داشتم و کلن همه چیز آشفته بود، تا حساب کتاب‌ها را رسیدگی کنیم یک‌دفعه ساعت ۸ شب شد .

محله‌ی ما در جنوب،شرق تهران بود. با مامانم هماهنگ کردم و مامان گفت سوار آژانس شو و بیا .

من به آژانس نزدیک کارم زنگ زدم و ماشین خواستم ، قرار شد یک ربع دیگه ماشین بفرستند.

من چون خسته بودم وسایلم را جمع کردم و روی نیمکت جلو سرکارم نشستم تا ماشین بیاید .

یک‌دفعه یک آقایی با یک سوئیچ در دستش نزدیکم آمد و گفت شما ماشین می‌خواستید من راننده آژانسم. ماشین یکم پایین تره. فکر نمی‌کردم مسافری در کار باشه .

من دنبالش راه افتادم و آقاهه سوار یک ماشین درب و داغون شد من کمی غر زدم که چرا نیاید این آژانس ماشین‌هاش کمی نوتر باشه.

جلوتر که رفتیم تو اتوبان یک‌دفعه راننده لاین کنار را گرفت و پارک کرد من اول فکر کردم ماشینش مشکلی پیدا کرده .

ولی در کمال حیرت و تعجب من راننده برگشت و یک تیزی سمت من گرفت و گفت :"کیف پولت و طلاهات را بده من "

طلای خاصی نداشتم و یواشکی دستم را تو جیبم کردم و انگشترم را تو جیبم انداختم و گفتم نگاه کن هیچی طلا ندارم.

کیف پولم هم نزدیک به پنجاه تومن توش پول بود که برای چند سال پیش رقم بدی نبود کیفم را از دستم قاپید و زورکی در حالی که من داشتم مشت و لگد میزدم و با کیف بهش ضربه میزدم چند تا ماچ از من گرفت و مثل یک آشغال دست و پام را از ماشین بیرون کشید و گوشه اتوبان پرتم کرد.

من در حالی‌که کاملن مقنعه‌ام از سرم بیرون افتاده بود و موهام پریشون دورم ریخته بود و صورتم از چک‌ و سیلی مرتیکه کبود شده بود و اشک امانم نمیداد ، وارفته و درمانده کنار اتوبان مچاله افتادم و دستم را دور خودم پیچیدم و دوست داشتم در ان لحظه بمیرم.

من دختری بیست ساله و کم تجربه و جوان، از یک طرف از اتفاقی که افتاده بود در شک و عصبیت بودم و از طرفی نمی‌دانستم چطوری گوشه‌‌ی اتوبان ماشین پیدا کنم و وقتی گوشی هم ندارم چطور از کسی کمک بگیرم.

چند تا ماشین برام بوق زدند که معلوم بود فکر دیگه‌ای در موردم کردند و قصدشان چی هست و حتی به من قیمت هم پیشنهاد دادند اما من سرم را هم بلند نکردم.

در همین حین ماشین پلیس کنارم نگه داشت و افسری از داخل ماشین صدایم کرد. ‌ آنقدر از دیدن ماشین پلیس خوشحال شدم که می‌خواستم بال در بیارم .

سریع سوار ماشین شدم و در حالیکه اشک می‌ریختم و بدنم می‌لرزید یک گوشه ماشین رفتم و کز کردم فقط آدرس را گفتم و خلاصه ماجرا را گفتم.

نمی‌دونم از شدت فشار عصبی بود یا از آرامشی که در ماشین احساس کردم، نمی‌دونم ولی خوابم برد .

وقتی از خواب بیدار شدم نزدیک خونه بودیم افسر من را به خونه رسوند و بعد با بابام حرف زد.

بابام دائم سرش را می‌چرخوند و وقتی به حال پریشون من نگاه کرد با دست گوشه‌ی چشمش را پاک کرد و چند دفعه هم خواست دست افسر را ببوسد.

افسر با بابا به آگاهی رفتند و از اون آژانس شکایت کردند و فرداش من هم آگاهی رفتم و مشخصات راننده را دادم.

بماند که من کارم به بیمارستان کشید از بس گریه کردم و دچار حمله‌ی عصبی شدم و چند روزی استراحت کردم و چند ماهی قرص مصرف کردم.

البته بعد از کلی ماجرا معلوم شد که در آن آژانس جاسوسی هست که وقتی دختری ماشینی درخواست می‌داد به رفقای دزد و عوضی‌‌اش اطلاع می‌داد و گویا شریک در مال دزدی و الی آخر.

چون من شاهدی نداشتم و همون شب به پزشک قانونی نرفتم قانون کار خاصی برای من نکرد . فقط اون جاسوس عوضی را آژانس اخراج کرد و به من هدیه‌ای بابت دلجویی داد که من پسشون دادم.

فقط امروز که خواستم این خاطره را بگویم یک نگاهی به گوگل انداختم تا ببینم مجازات قانون کشورمان در مورد آزار بانوان در محل عمومی چه هست:

"مجازات مزاحمت برای نوامیس و اطفال در ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی بیان شده است . طبق این ماده :«هر کس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین نماید،‌ به حبس از دو تا شش ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد». با توجه به این ماده مجازات این جرم را باید اشد از مجازات توهین ساده و نیز توهین به مقامات دولتی دانست، چرا که به صورت توأمان شامل حبس و نیز شلاق است."

خانه ما در محل جنوب شر ولزیز کرده بود

ماشینکار
۲۳
۷
الهه گلکار
الهه گلکار
من الهه گلکار عاشق ریاضی و ادبیات و نوشتن و خواندن رمان و مقالات هستم آرزویم این است که روزی مرزبندی ذهنی بین انسانها برداشته شود و همه علاوه بر عشق ملی وفرهنگ وباورشون عاشق هم و دوستار هم باشیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید