لواشک

ننه سلطان آخر صفا بود.

هرسال چند تا سینی لواشک درست می‌کرد و وقتی نوه‌هایش به دهات می‌رفتند لواشک‌ها را چون چشاش ضعیف بود کج‌ برش می‌زد و تازه بعد از اون مصیبت کبری شروع می‌شد.
ننه‌ سلطان خیلی لواشک‌ها را تو آفتاب گذاشته بود و سفت شده بود. و چون نوه‌هایش نمی‌تونستند بجوند گریه‌‌شون می‌گرفت .

ننه سلطان هم می‌گفت:《 بده ببینم اون لواشک رو.》
بعدش زبانش را در‌می‌آورد و حسابی لواشک ها را لیس می‌زد  و آخرش به لواشک می‌گفت:《 اینا روله‌های منن 》.