گل پسری دارم که توی نه سالگی است، اسم زیبایش امیرعلی است چند ماهی است که دچار یبوست مزمن شده و من برای خودم، چالشی به" نام داستان من با یبوست امیرم" راه انداختم

داستان از نزدیک یک ماه ونیم پیش آغاز شده است ،یک هفته ای بود که میدیدم، که امیرعلی شکمش سفت میشود، چون تا بعدالظهر مجموعه ورزشی اموزشی بهبوداتیسم میرود، گمان میکردم آن جا شاید شکمش کار کرده ،چون درخانه انجام نمیداد

آخر هفته ،وقتی از خواب بیدار شد دیدم، درحال گریه است و شکمش را سفت می فشارد، فرشته های اتیسم کم حرفند و زیاد حرف نمیزنند، نزدیکش رفتم بغلش کردم، گفتم :"مامان دلت درد میکند" سرش را تکان داد، دیدم شکمش خیلی سفت شده است یکدفعه، چند داروی مسهل بهش دادم، تا راحت شود
اما بچه دچار دلپیچه هم شد، من دستپاچه شدم ،چون دائم جیغ میکشید و نمیخواست تو دستشویی بنشیند شاید به دلیل آنکه در اجابت مزاج قبلی دردش آمده بود
دائم لباسش را کثیف میکرد و من دایم در حال شستن لباسها با صابون و بعد لباسشویی بودم ملافه هایی روی زمین پهن کردم پتوها راهم انداختم
دیگر خسته شدم با همراهی همسر به بیمارستان بهرامی رفتیم آنجا هم دایما مجبور بودم بچه را دستشویی ببرم و آب کشی کنم و لباس عوض کنم و بچه دایما" از درد جیغ میکشید

تمرینات نفس عمیق را که موقع مشکلات تمرین کرده بودم، را میکشیدم، چون هر آن امکان داشت از فرط خستگی و اعصاب خوردی ،خودم هم جیغ بکشم
دکتر کار خاصی نکرد و همان داروها را دوباره تجویز کرد و فقط چند تا متلک به من که توچطور مادری هستی ،در حضور شوهر داد و اورا علیه من شوراند، که باعث شد در ماشین دعوایمان شود
در ماشین امیرعلی ماشین را کثیف کرد و شوهرم که خیلی روی ماشین حساسه خیلی عصبانی شد و به من و بچه توپید
من با اعصاب خورد و با کوله باری از لباس کثیف و بچه ای که یبوست داشت ولی نمیخواست بنشیند و داروها باعث شده بودند آرام آرام پی پی از کناره های روده اش پایین آید و لباسش دایم کثیف شود و دلش هم بپیچد و درد بکشد در خانه بودم

من چه میکردم؟ اول کمی قهوه خوردم، سعی کردم ذهن خودم را از میزان و حجم بدبختی خودم خارج کنم و شاید باورتان نشود ،یکی از مقاله های زیبای یلدای روشن عزیز را خواندم که چقدر زیبا زندگی را میبیند کمی از آن فضا را آرزو کردم ،ولی با خودم گفتم" اشکال نداره خدا کند همه از من خوشتر باشند "و از شادیش شاد شدم

بلند شدم به مادر زنگ زدم و ازش خواستم به عنوان کمک برایم ناهار درست کند ترجیحا " آلو اسفناج
و بعد فارغ از قضیه ناهار شروع کردم به سرچ در اینترنت در باب این چالش
با کمال تعجب دیدم گروههای زیادی از جمله افراد چاق ،بیماران دیابتی، کلیوی و گوارشی و عزیزان اتیسمی درگیر این قضیه هستند و علاوه بر این یبوست عوارض بسیاری از داروهای مغز و اعصاب و رژیم ها ،میتواند باشد
یعنی میلیونها نفر در زمانی که من فکر میکردم، تنها فرد گرفتار این عالم هستم، با من هم دردند
بعد از آن که فهمیدم ،این قضیه میتواند، از عوارض داروهایش باشد، شروع کردم به سرچ اینکه برای دلپیچه اش چه کنم بیشتر مقالات جوشنده نعناع با نبات و گلاب را پیشنهاد کرده بودند ،با اصرار یک لیوان به امیرعلی دادم بعد از یک ربع دیدم ناله هایش کمتر شد یک امتیاز برای مادر😂


برادر عزیز داروسازم هم داروی لاکتولوز را که با آب فراوان باید خورده شود را پیشنهاد داد داروی سنا گل و شیاف گلیسرین هم دکتر تجویز کرد
وقتی یک پک مطالعاتی جمع کردم سعی کردم آرام آرام با روی خوش جلو بروم
شاید صرف ۲۲ ساعت در دستشویی و حمام انرژی هر کسی از جمله من را تقلیل اساسی دهد و مواجهه با کودک اتیسمی عزیز ،که میدانی، دست خودش نیست و نمیتواند دردش را بگوید و بسیاری از دردها را به دل میکشد، از لحاظ روحی ،ناراحتت کند و چند باری تورا به گریه بیاندازد

شکر ؛که آن هفته به خیر گذشت البته ماجرا با شدت کمتری این هفته هم ادامه داشت ولی من حواسم جمع تر شده و قوی تر و مصمم تر به درمان فرشته کوچکم رسیدم