بمب هسته‌ای وقتی در هیروشیما و ناکازاکی افتاد چه اتفاقی افتاد همه چیز را در کسری از ثانیه در تلی از خاک فرو برد و میلیون‌ها نفر جان دادند و زخمی شدند.
اما پس از آن چه شد؟ دوباره همه‌ی ملت بلند شدند و همه چیز بازسازی شد کار طاقت فرسایی بود ولی بالاخره انجام شد.
اما اتفاقی که درحال حاضر من شاهد آن هستم فاجعه‌ای به مراتب وحشتناک‌تر از بمب هسته‌ای است چون این اتفاق آهسته و نرم و حتی با پوششی از طنز گاهن رخ می‌دهد.
یک پرسش ساده: دلیل تمدن ما انسانها چه بوده؟
جواب ساده است:« ارتباطات انسانی و عشق و همدردی و همراهی.»
اگر این ارتباط به هر شکل و صورت صدمه ببیند چه اتفاقی برای اون ملت می‌افتد؟
الان وقتی پیرامون خودمون را نگاه می‌کنیم مثلن جامعه کوچک فامیل یا همسایه‌ها یا هم‌محله‌ای‌ها حضور یک چیز کم هست.
ظاهر قضیه این هست که همه سرشون تو لاک خودشون هست ولی خودم بارها شده حس میکنم بین بیگانگان از یک سیاره‌ای دیگر در حال قایم کردن خودم هستم.
هیچ‌کس تمایلی با صحبت کردن ندارد وقتی همسایه‌ای همسایه‌ی دیگر را می‌بیند خیلی خیلی مودب باشد یک سلام آرام و سریع و بعد حرکت تند پاها .در اکثر اوقات هم که جواب سلامی در کار نیست.
بازار غیبت و تهمت و بی محلی و بی‌تفاوتی داغه.
وقتی صفحات اینستا یا یوتیوب یا .. باز می‌کنی گویا حس می‌کنی این نفرت از هم در همه‌جا هست اقوام هم را مسخره می‌کنند به اصفهانی میگن خسیس به لرها میگن کثیف به ترک میگن خنگ به شمالی میگن..به آمریکایی میگن..... و الی آخر.
اگر هیروشیما توانست دوباره هیروشیما شود به علت مردم و فرهنگ و قدرت همراهی و همدلی بوده که بین آحاد ملت برای کاهش آلام به شکل زنجیر وار شکل گرفت نه فقط ساختن ساختمان و برج‌ها و مدرسه و کتیبه‌ها.
این اتفاق را ما در جریان جنگ هم در کشورمان هم شاهدش بودیم همدل بودیم کسی به ترک و لر و فارس و بلوچ و عرب و مسلمان و یهودی بودن کسی کاری نداشت یک شاخه نبات بودیم چسبیده به هم .
به نظرم باید راهی برای عاشق هم بودن پیدا کنیم چرا ما همسایه‌ها هم محله‌ای ها نباید هم را بشناسیم
چرا نباید دنبال راهی برای مهربان‌تر بودن با هم پیدا کنیم؟
چرا فکر میکنم اگر به آقای فروشنده لبخند بزنم پررویی کردم؟
چرا نباید دختر و پسر یک محله با هم حرف بزنند هم را بشناسند ؟
چرا در محله‌ها جلسه نداریم مسابقات محله نداریم؟
چرا اقوام راهی برای شناختن همدیگر و همدلی بین هم پیدا نمی‌کنند؟
گاز شیمیایی با ترکیبی از،« بی محلی, بی احساسی و نامهربانی و بی تفاوتی »
این گاز شیمیایی بی بو و بی رنگ در حال تکثیر بین مردم است اثرات این گاز حجم بالای افرادی است که هم را نمی‌شناسند و دوست هم دارند کسی آنها را نشناسد.
