دیشب دلم برای شعر تنگ شد از کتاب شاملو عزیز کتاب دوست‌داشتنی" در آستانه " را مطالعه کردم دوست دارم شما را هم با خودم همراه کنم.
قفس
قفس این قفس این قفس
پرنده
در خواب‌اش از یاد می‌برد
من اما در خواب می‌بینم‌اش,
که خود
به بیداری
نقشی به کمال‌ام از قفس.
نه عادلانه نه زیبا بود
جهان
پیش از آنکه ما به صحنه برآییم.
به عدل دست نیافته اندیشیدم
و زیبایی
در وجود آمد.
توان دوست داشتن و دوست داشته شدن
توان شنفتن
توان دیدن و گفتن
توان اندوهگین و شادمان شدن
توان خندیدن به وسعت دل، توان گریستن از سودای جان
توانِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع شکوه‌ناک فروتنی.
توان جلیل به دوش بردن بار امانت
و توان غمناک تحمل تنهایی
تنهایی
تنهایی
تنهایی‌یِ عریان.
چیزی به جا نماند
حتا
که نفرینی
بدرقه‌ی راه‌ام کند.
با اذان بی‌هنگام پدر
به جهان آمده‌ا
در دستات ماماچه پلیدک
که فضا را
وضو ساخته بود.
بر کدام جنازه زار می‌زند این ساز؟
بر کدام مرده‌ی پنهان می‌گرید
این ساز بی‌زمان؟
در کدام غار
بر کدام تاریخ می‌موید این سیم و زه, این پنجه‌ی نادان؟
ما نیز روزگاری
لحظه‌‌یی سالی قرنی هزاره‌ئی از این پیش ترک
هم در این جای ایستاده بودیم،
در مجالی تنگ_ هم از این دست_
در حریر ظلمات، در کتان آفتاب
در ایوان گسترده‌ی مهتاب
در تارهای باران
در شادروان بوران
در حجله‌ی شادی
در حصار اندوه
آن پاره‌سنگ بی‌نشان بودم من در آن التهاب نخستین
آن پاره سکون خاموش بودم من در آن ملال بی‌خویشتنی
آن بوده‌یِ بی‌مکان بودم من
آن باشنده‌یِ بی‌زمان.
به کدام ذکرم آزاد کردی
به کدام طلسم اعظم
به کدام لمس سرانگشت جادوی؟
پ
