ویرگول
ورودثبت نام
الهه گلکار
الهه گلکارمن الهه گلکار عاشق ریاضی و ادبیات و نوشتن و خواندن رمان و مقالات هستم آرزویم این است که روزی مرزبندی ذهنی بین انسانها برداشته شود و همه علاوه بر عشق ملی وفرهنگ وباورشون عاشق هم و دوستار هم باشیم
الهه گلکار
الهه گلکار
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

جنوب در نبرد

سالها پیش در یک مستند فیلم دیدم که اول فیلم از نمای دور چاههای نفت و بشکه‌هایی که از نفت پر می‌شوند و بارگیری می‌شوند را نشان داد و بعد از نمای نزدیک‌تر یک عده مردمی از زن و بچه و مرد را نشان می‌داد که دارند در حاشیه‌ی این مکان‌های استخراج دبه‌ایی را پر از نفت می‌کنند و روی دوش می‌کشند و به خانه می‌برند تا تنوری را گرم کنند و نانی بپزند.

بچه هایی لاغر با لباس‌های پاره و گاهن بدون کفش دنبال مادرهایی لاغر و سیه‌چرده می‌دویدند و گاهن نق می‌زدند که گرسنه‌اند و مادرشون از بقچه ای که به کمر بسته بود با همان دست های نفتی لقمه ای به دهان این کودکان گرسنه می‌گذاشت.

دوربین فیلمبردار روی تکه‌های سیاه و چرب روی نون زوم کرده بود. واقعن نفت خود نفت با اون هیئت سیاه و روغنی و بدبو خورشت نان خالی کودک جنوبی بود.

در یک فیلم دیگر بچه‌های جنوبی را نشان می‌داد که پر از هیجان رخت‌هاشون را از تن درمی‌آوردند و و با یک شورت به رود هامون می‌پریدند و وقتی از آب می‌گرفتنشون گاهن یک دست یا یک پاشون توسط کوسه برده شده بود یا اینکه تمامن طعمه‌ی کوسه یا خود آب شده بودند.

نمی‌دونم اون فیلم از مقاومت مردم شهر خرمشهر عزیز را یادتونه؟ مردم دختراشون را توی تنور قایم کرده بودند و پسرهای ده دوازده ساله به جای توپ بازی, بمب دست‌سازی را به کمر بسته بودند تا اگر عراقی خواست حریمی را پاره کند نارنجک را بکشند و می‌دانستند که با کشیدن ضامنِ بمب خودشان هم می‌ميرند ولی چشم در چشم دشمن ضامن را می‌کشیدند.

جنوبی های عزیزمون الان در وسط جنگ سوم ایران آمریکا هستند. به جای بازی شاد بچه‌ها در دل ساحل وصدای آواز ناخداها و خدمه‌‌ی قایق‌های ماهی‌گیری اکنون صدای جنگنده و بمب و پهباد دل کودکان شاد و دست و پا بریده و زنان قوی با دستهای سیاه و چرب و نفتی را می‌لرزاند.

شاید هنوز خیلی ها فکر می‌کنند داستان‌هایی که در مورد مقاومت مردم جنوب بوده فقط یک فیلمنامه قوی بوده. ولی وقتی رزمنده‌هایی از فامیل که از دل جنگ در خرمشهر و ابادان و اهواز می‌آمدند تعریف می‌کردند که چطور مردم تا ثانیه‌های آخر سقوط، شهرشون را به دندان کشیده بودند و چون طفل عزیزی از خودشون دور نمی‌کردند و صدای بمب و تفنگ و تهدید و بلندگو و چکمه‌های صدامیان را گویا به هیچ می‌‌پنداشتند.

این جنگ تموم می‌شود ولی قهرمانی و مقاومت مردم جنوب ایران دوباره دستمایه کتاب‌ها و فیلمنامه ‌ها و جشنواره‌ها خواهد شد.

از خدایگان ایران می‌خواهم مردم جنوب عزیز ایران را و از همه مهم‌تر خود ایران زیبا را از شر دشمنان و حریصان و نادانان حفظ کند.

جنگ ایرانزنان قویجنوب
۱۲
۲
الهه گلکار
الهه گلکار
من الهه گلکار عاشق ریاضی و ادبیات و نوشتن و خواندن رمان و مقالات هستم آرزویم این است که روزی مرزبندی ذهنی بین انسانها برداشته شود و همه علاوه بر عشق ملی وفرهنگ وباورشون عاشق هم و دوستار هم باشیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید