صبح که از خواب بیدار میشود همه هنوز در خوابند بیدار میشه نمیدونه چکار کند حوصله کتابخوانی ندارد میخواهد برود دوچرخه سواری ولی اجازه نداره صبح به اون زودی برود دوچرخه سواری،میخواهد توپ بازی کند دوباره یاد همسایه طبقه پایین می افتد میرود گوشی مامانش را برمی دارد و میرود بازی فینال جام جهانی فرانسه و آرژانتین را برای
بارصدم می بیند و دوباره امباپه را که توانست تیمش را با افتخار و در ضربات پنالتی نایب قهرمان نماید را تشویق می کند و آرزو می کند کاش او امباپه بود میگه مامان امباپه در این بازی کار مهمتری نسبت به مسی کرد میگم چه کاری پسرم میگه او یک تیم شکست خورده را امیدوار کرد این فرق میکند ✨️

بعد میرود تی وی را روشن می کند و بازی های جام باشگاههای اروپا را نگاه میکند و کمی به خودش امیدواری می دهد که همسایه
طبقه پایینی مهربان است پس دیگه می شود در ساعت هفت کمی توپ بازی هم بکند وقتی حسابی خسته شد صبحانه می خورد و با باباش می رود با ماشین، داداشش را کلاس میبرد وقتی می آید از من اجازه می گیرد و دو ساعت آرام تو پارکینک دوچرخه سواری می کند

ظهر ناهار میخورد و پیاده نیم ساعت با سرعت زیاد به باشگاه می رود دوساعت بی وقفه انجا تمرین و بازی میکند بعد دوباره پیاده به خانه برمی گردد و دوباره دو ساعت دوچرخه سواری و بعد تا شب با بچه ها فوتبال و وسطی بازی می کند و شب هم اگر من بهش قرص خواب ندهم تا نیمه شب بیدار است ?
این برنامه زندگی امیر حسینم تقریبا کم و زیاد است حالا گاهی تفاوت هایی مثل رفتن به کلاس تقویتی هم اضافه می شود ولی در کل می خواستم یک حضور ذهن نسبت به سطح فعالیت یک بچه بیش فعال در ذهن شما گرامیان ترسیم نمایم ?
حالا سوالی هست سوالی مهم چرا این بچه باید جز بچه های مشکل دار در مدرسه یا محیط جامعه یا حتی در مهمانی ها یا گاهی اوقات برای من طبقه بندی شود?
چرا تحمل این سطح از اکتیویتی برای همه و متاسفانه گاهی برای من حتی ،دشوار می شود و نمی توانم همراهیش کنم و خسته ام می کند?
دوباره سوال اول مبحث را تکرار می کنم، چرا انقدر سوال میپرسم؟دلیلش این است که سوال قفل ذهن را باز می کند سوال این بود بیش فعالی نعمت یا محنت است؟
من خودم خیلی فکر کردم گاهی که ناشکری می کنم و آرزوی بچه ی آرام را می کنم ،ولی بعد با خودم می گویم شاید من مرغ همسایه را غاز می بینم؟و خودم از نعمتم غافلم ؟?

تا اینکه دیروز یک مقاله جالب خواندم خلاصه صحبت نویسنده محترم این بود که در تمامی دنیا این گروه از کودکان را پیدا و سرمایه گذاری می کنند چون این بچه ها دیر خسته می شوند و دایم در تکاپو هستند در کارهایی که سطح انرژی فراوان میخواهد مثل خبر نگاری و انواع ورزش ها و انواع کارهایی که به شب بیداری و انرژی زیاد احتیاج دارد گماشته می شوند و حضور این نیرو کار با این سطح انرژی برای هر جامعه ای گنج است ✨️
و در مدرسه، به خاطر اینکه این کودکان قادر به زیاد نشستن نیستند،روی مهارت های این عزیزان کار می شود?
حالا شما می توانید پاسخ سوال اول را بگویید؟??