ویرگول
ورودثبت نام
الهه گلکار
الهه گلکارمن الهه گلکار عاشق ریاضی و ادبیات و نوشتن و خواندن رمان و مقالات هستم آرزویم این است که روزی مرزبندی ذهنی بین انسانها برداشته شود و همه علاوه بر عشق ملی وفرهنگ وباورشون عاشق هم و دوستار هم باشیم
الهه گلکار
الهه گلکار
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

امروز نوبت ماست .

امروز روز قطعی برق و آب و اینترنت ماست. فکر نکنم ذکر مصیبتی غم زده تر از این نقل باشد.

البته در اطلاعیه ای که اداره برق مرحمت کردند فقط به قطعی برق اشاره شده ولی کیست که نداند که همه چیز به برق وصله.


امروز برق ما قطع میشه برق شما کی قطع میشه؟ (سئوالی که این روزها جای خیلی از دغدغه‌های پوچ فلسفی‌امان را پر کرده !)

از چند روز قبل هر کی به تو می‌رسد تو را با یک خبر شوکه می‌کند: «خبر داری یازده تا یک برق میره. آب برداشتی ؟) تازه شاید این تابستان چهار ساعت بشه قطعی برق، قشنگ می‌پزیم.

از صبحی که قراره در ساعت یازده اش برق و آب و اینترنت و اعصاب بره همه‌چیز یه جوریه .


انگار نانواها سریع‌تر چونه می‌گیرند و پهن می‌کنند و به تنور می‌زنند و نان را پرت می‌کنند و کارت می‌کشند و تو درک می‌کنی چون امروز همان روزه روز قطع برق.

امروز در خانه‌ها بیشتر ظرف کثیف هست هر چه می‌شوری باز هست چون ترس سینک پر از ظرف کثیف در روزی که قراره برق‌ها بره و آب و اینترنت هم میره یک کابوسه.

وای برای ما سر ظهر می‌ره اوج گرما خدا کند یخجال به فنا نره . همسایه گرما را چه کنیم من بی کولر می‌میرم من یک کاغذ بر می‌دارم و برایش بادبزن کاغذی می‌سازم برای همه‌ی همسایه ‌ها روش نقاشی هم می‌کشم از روزی که آب و برق داشتیم.


یک ساعت و نیمه برق رفته آب هم نیست .

من برای دستشویی آب ندارم چون شوهر تمامش کرد و الان خصمانه سر این که چرا آب را تمام کردی دعوایمان شد یک دلیل جدید برای بحث‌های ناتمام.

دل درد گرفتم شوهر من را متهم به پرخوری کرد آخر چرا باید در روزی که آب می‌رود برق نیست من آنقدر گرسنه باشم و بخورم.


ضمن دعوا فهمیدم شاید تا الان هم به شکرانه برق و آب و اینترنت زندگی مشترک‌امان سرپا مانده. وگرنه اگر همان روز خواستگاری برق‌ها رفته بود شاید مادرشوهر از پله سر می‌خورد و پایش می‌شکست و راهی بیمارستان می‌شد و بعد مادرش می‌گفت با وضع موجود پسر غلط اضافه می‌خورد که هوس زن گرفتن داشته باشد.

من نشسته با بوی گند و عرق به هم ماسیده و ظرف همیشه کثیف در سینک ؛ گوشی به دست راهی ویرگول شدم که دیدم راهم نمی‌دهند گفتم بابا بچه‌ها من را می‌شناسند قلم میزنم بی ادعا همه بی‌ادعاییم. ولی چه باید کرد در روزی که برق نبود آب نبود زندگی نبود ولی گریه بچه بود کلافگی بود اینترنت و ویرگول هم نبود.




شاید در روزی که فردایش برق نباشد دو آفتابه بزرگتر خریدم و ظرف های نشسته را در سطل زباله ریختم و شایدم پنکه شارژی از دیجی کالا بگیرم می‌گویند چند نفر تو نوبت پنکه شارژی دست و پاشون خرد آمده است شاید نفر بعدی من باشم.


برق و اب‌ و اینترنت و عشق ‌اتان به راه .




دوباره





آب
۱۲
۱۰
الهه گلکار
الهه گلکار
من الهه گلکار عاشق ریاضی و ادبیات و نوشتن و خواندن رمان و مقالات هستم آرزویم این است که روزی مرزبندی ذهنی بین انسانها برداشته شود و همه علاوه بر عشق ملی وفرهنگ وباورشون عاشق هم و دوستار هم باشیم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید