اولین بار که دیدمش، انگار تازه، وارد محله امان شده بود ،تازه چون گل ،باهوش و پر از ایده و خلاقیت و شگفتی
بچه ها میگفتند: تکه ،خلاق، زیبا
هر جا بخواهی ، بروی ،باهات می آید ،ازت سوال نمیپرسه،فقط نگاه میکنه چطور میتونه ازت دلبری کنه و حال گرفته ات را خوب می کنه

وقتی پشت موتورت میشینه، آنقدر سفت بغلت میکنه، که قلبت آرام میشه با خودت میگی گور پدر دنیا ،وقتی اون باهام هست و پرواز میکنی به دل هر چالشی

میدونی یک یار داری که حتی اگه ولش کنی دنبالت میگرده ،و تو را اگر خسته ای ،اگر بیماری، تو را تا همهجا ،تا بخش و حتی تا اتاق عمل، همراهی میکنه ؛بدون آنکه ،خسته بشه و با آن نگاه آبی آرامش تو را آرام میکنه

در روال روزمره زندگی غرقی ،در حال کار در کارخانه ،که یک آن دستت دچار حادثه میشود ،دنیا جلوی چشمت تیره و تار میشود ،زخمی و خونی در اورژانسی که خودش را به تو میرساند، نگرانت شده، دوستان خبرش کردند چشمانش نگران به زخم سرت مینگرد ،دست مهربانش را توی دستت میگذارد و میگوید :عشقم من پیشتم، غم نخوری ها خسته نشی ها

اگر روی هر بامی بشینی گنجشکک اشی مشی ام، من دنبالت میآیم و تورا از حوض حادثه نقاشی بیرون میکشم
چون من از آن چه کسی هستم
از کی هستم
چشمان زیبا و دستان مهربان و قدم های مهربانش و قلب بزرگش، را میشناسم
تازه آمده ولی خیلی بیشتر از تمام یاران قبلی ام همراه و همرازم شده است
بهش گفتم: ازکی عزیزم ،کی انقدر از من شدی
هر وقت کسی پرسید: ازکی هستی ،بگو از آن منی
یادت میمونه، ازکی حامی ام ،تو از منی و تنور قلبم، با تو ،گرمه ،گرمه
