۱۵ فرودین ۱۴۰۱
به این فکر می کنم وقتی خودم را سانسور نمی کنم، تظاهر نمی کنم و شفافم و همه خودم را به نمایش می گذرام احساس امنیت بیشتری دارم چرا که جهان را قابل تشخیص می یابم. تا به حال همیشه حسم این بود که دیگران هم مانند من خود احساس واقعی شان را نشان نمی دهند بنابراین نمی شود به حقیقت وجودی شان پی برد ممکن است پشت لبخندهایشان تنفر باشد یا هر چیز دیگری. اما الان می فهمم که وقتی خودم شفاف باشم این احساس را کمتر نسبت به دیگران دارم انگار دیگران هم شفاف می شوند. پس یکی از راه های افزایش امنیت روانی، عدم تظاهر و نشان دادن تمام احساس واقعی است. شبیه خود بودن و رفتار کردن، اعتماد ما را به دیگران و جهان را افزایش می دهد هر چند که دیکران چنین نباشند.