ویرگول
ورودثبت نام
محمد شیخ الدینی
محمد شیخ الدینیاز دور دیدن و دیدن و دیدن
محمد شیخ الدینی
محمد شیخ الدینی
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

لورکا نوشته است نغمه ای آندلسی می آراست هاله ای زرین بر گرد سرش

پیرمرد همیشه صبح ک می شد و آفتاب هوا را روشن می کرد در خانه را باز می کرد و با تکیه به عصای چوبی قهوه ای رنگ و کلاه و پالتوی بلندی ک می پوشید پا به کوچه می گذاشت.با قامتی خمیده از کنار خانه ها کوچه را از زیر قدم های کوتاه و با تردیدش می گذراند تا به راهرو خیابان اصلی برود.

آن روز هوا بارانی بود ،پیرمرد ک وارد کوچه شد باران شروع ب باریدن کرد ،ایستاد دستش را زیر باران گرفت و بی آنکه سرش را بلند کند ب دستش نگاه کرد و او را بویید.تا حالا متوجه این قضیه نشده بودم ،هر وقتی ک باران می بارید او بدون چتر از خانه بیرون می آمد.خیلی وقت بود میخواستم با او کمی حرف بزنم اما هر دفعه ب خودم می گفتم این پیرمرد خرفت ک همیشه ساکته و ی کار رو هر روز تکرار میکنه چ چیز جالبی برای شنیدن میتونه داشته باشه و بیخیال رفتن می شدم.امروز ک باران داشت نم نم میبارید دلم را ب دریا زدم و مغازه را تعطیل کردم،چتر را از کنار در ورودی برداشتم و در را قفل کردم.ده دقیقه ای منتظر ماندم تا برسد ب انتهای کوچه،آنقدر آرام قدم میزد ک کم کم حوصله ام داشت سر می رفت.من هم شروع کردم ب رفتن .سر کوچه ک رسید ب سمت راست رفت از مغازه ی قهوه فروشی یک لیوان قهوه گرفت و چند کوچه آنطرفتر میان یک کوچه ی خلوت و بیش از حد معمولی ایستاد قهوه اش را نوشید و شروع کرد ب سیگار کشیدن .حتما منتظر کسی بود اما اطمینان و شک هر دو را می شد در او دید.شک و اطمینانی ک برای من گنگ بود برای چ موضوعی است.فیلتر های سیگار را در لیوان کاغذی ک در دست داشت انداخت و آن را در سطل آشغال پرت کرد و راهی ک آمده بود را شروع کرد ب برگشتن.بنظرم رسید متوجه تعقیب کردنش توسط من شده است سرش را کمی بلند کرد با بی تفاوتی ب من نگاهی انداخت و دوباره ب رفتن با همان سرعت کسالت آور و حوصله سر بر ادامه داد.او را تا در خانه دنبال کردم،وقتی داشت کلید را توی سوراخ قفل می چرخاند دویدم و رفتم کنارش ایستادم.سرش را ب سمت چپ ک من بودم چرخاند ،دستپاچه شده بودم چون نمی دانستم برای چ رفتم آنجا.برای چ او را دنبال کردم یا اینکه اصلا الان میخواهم چ چیزی بگویم وقتی دید نمیدانم چ میخواهم وارد خانه شد و در را باز گذاشت و از پله ها شروع کرد ب بالا رفتن.من هم در را بستم و شروع کردم ب دنبال کردنش ب طبقه ای ک میخواست رسید.طبقه ی دوم،دوباره کلید را در سوراخ قفل چرخاند و وارد خانه شد.کلاه اش را روی چوب لباسی گذاشت،پالتوی خیسش را در اورد و کنار کلاه آویزان کرد ،آب از پالتویش چکه می کرد و روی سرامیک های کف خانه داشت تشکیل یک دریاچه میداد .یک سالن متوسط ک چهار طرفش را کتابخانه ی پر از کتاب گرفته بود.قاب های عکس و نقاشی یک زن جاهای خالی دیوار را پوشانده بود.سوژه ی همه ی آنها هم یک نفر بود ک احتمالا معشوقه ی دوران جوانیش بوده و شاید مرده یا با کس دیگری ازدواج کرده بود.یک طرف سالن بوم نقاشی و میزی ک کنارش بود و پر بود از رنگ و گچ و ...فضا را پر کرده بود.

پیرمرد ب طرف صندلی که کنار پنجره گذاشته بود رفت و روی صندلی نشست.احساس گیجی می کردم،چرا او اصلا ب حضور و دلیل حضور من توجهی نمی کند،یک غریبه وارد خانه اش شده و او سرش را زیر انداخته روی صندلی نشسته و سیگار دود می کند.یک صندلی برداشتم و کنارش گذاشتم ،روی صندلی نشستم و هردو ب پرده ی یک دست سفیدی ک جلو پنجره ی بزرگ کشیده شده بود نگاه کردیم.

دوتا پیرمرد همیشه صبح ک می شد و آفتاب هوا را روشن می کرد در خانه را باز می کردند و با تکیه به عصای چوبی قهوه ای رنگ و کلاه و پالتوی بلندی ک می پوشیدند پا به کوچه می گذاشتند.














۱
۰
محمد شیخ الدینی
محمد شیخ الدینی
از دور دیدن و دیدن و دیدن
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید