.
.
ساعت پنج صبح ک شیفت کاریش در فاحشه خانه تمام می شد پالتویش را می پوشید و تا بار مشروب فروشی سر خیابان پیاده قدم میزد و سیگار می کشید.اغلب وقت ها کافه خالی از مشتری بود و فقط او بود ک حضورش میزها را از خواب سنگین سحرگاهی با غرولند بیدار می کرد.زن گوشه گیر و ساکتی بود لیوان ویسکی را پر می کرد ،روی صندلی کنار پنجره می نشست و با سیگار بعدی در دست خالی اش ب خیابان و پیاده رو خلوت ک از باران سر شب خیس بود خیره می شد.بیرون از محل کارش برایش اهمیتی نداشت زیبا ب نظر برسد یا زشت او زندگی را ب همین بیهودگی ک هست پذیرفته بود شاید دلیل اینکه بعضی شبها با خط ریمل تا گردن کشیده شده و رژ پخش شده تا زیر گوش هایش ب تماشای خیابان می نشست همین پذیرش سخت و پر از اندوهی بود ک آدمی ناچار ب تن دادنش هست.
پیرمردی ک بار را اداره می کرد میدانست از ساعت دو ب بعد مشتری وارد بار نخواهد شد اما بخاطر او می ماند و وقتی او بدون حرف سفارشش را می گرفت و می نشست پیرمرد هم دستش را زیر چانه اش می گذاشت و ب او زل می زد.نگاه مبهوت و عجیبی ک کسی معنایش را نمی فهمید حتی پنجره ،حتی خیابان.ساعت ده شب اتومبیل مشکی و براقی جلو در فاحشه خانه توقف کرد مرد چاق و کچلی روی صندلی عقب سیگار برگ دود می کرد و با بی تفاوتی منتظر آمدن کسی بود.او از در بیرون آمد راننده در ماشین را برایش باز کرد و او سوار شد.پیرمرد از پشت میز بار صحنه را دید.تمام شب با همان نگاه گنگ ب عقربه های ساعت دیواری خیره می شد.ساعت از پنج گذشت و شش و هفت و خورشید بالا آمد.
حالا سال هاست هیچ کس معنای نگاه های پیرمرد را ساعت پنج صبح ب میز خالی گوشه ی بار و میزی ک یک لیوان ویسکی و یک سیگار در جا سیگاریش مانند عود می سوزد نمی فهمد.
سال هاست میز های بار پیرمرد شب ها نمی خوابند و منتظرند کسی بیاید کسی ک پذیرفته باشد. ( ... )جز تجاوز و تجاوز و تجاوز از تولد اجباری تا دقیقه های اجباری تا انتهای اجباری کاری با کسی نمی کند و آخر سر هم لاشه ی آدمی را در کفن تف می کند و مشتی خاک او را از صفحه ی تمام ساعت های عقربه دار پاک می کند.پذیرفتنی ک آدمی را ب سکوت ک ن.سکوت را ب کالبد انسان تبعید می کند.سکوتی ک در بین حرف ها جیغ می کشد،مابین لبخند ها گریه می کند و لا ب لای زندگی کردن هر روز می میرد و در انتها بین تمام حضورش آرام آرام و آنقدر آرام همه چیز را ترک می کند ک آب از آب تکان نمی خورد تا اینکه یک روز پرنده ای ک روی کابل برق نشسته است از سنگینی چیزی می افتد کنج جوب و مورچه ها ادامه می دهند...