پارت چهل و پنجم
خانه ای که زنده است🏡👽
از زبان(نگین) در آروم اروم باز شد نگاهی به داخل اتاق کردم فرشاد نبود باز معلوم نیست کدوم گوری رفته
توی اتاق کاملا تاریک بود
سایه یه نفر افتاد توی اتاق داد زدم
اقا فرشاد شمایید
صدایی نیومد
آقا فرشاد لطفا شوخی نکنید دارید منو میترسونید
یهویی صدای خنده وحشتناکی اومدو گفت: شما میمیرید شما میمیرید
نگاهی. به در کردم قامت اون مرد تبر به دست معلوم شد داخل اتاق شد و به سمت تختم حرکت کرد انگاری که به تخت قفلم کرده باشن
نمیتونستم تکون بخورم جیغ هم نمیتونستم بکشم
بالای سرم ایستاد و با خنده ترسناکی گفت: شما تو بد مسیری قدم برداشتید شما میمیرید
تبرشو بالا آورد و تا خواست بزنه با جیغ از خواب بیدار شدم
فرشاد با ترس از خواب پریدو سمتم اومد: خانم مجد حالتون خوبه خواب بد دیدید
نفس نفس میزدم و نمیتونستم حرفی بزنم
فرشاد لیوان آبی بهم داد خوردم و گفتم: او. اون م. م مرد ا. و. اومد گ. گف گفت که شما میمیرید
ما دیگه راه فراری نداریم گفت تو بد مسیری پا گذاشتید
گریم باعث شد حرفمو نیمه تموم بزارم
ما میمیریم میمیریم
#رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری
ما میمیریم میمیریم