پارت چهل و هشتم
خانه ای که زنده است🏘👽
از زبان نگین
پرستار بعد از پانسمان گلوم رفت بیرون دیگه میترسیدم بخوابم فرشاد هم روی صندلی نشسته بود تو فکر بود
بهش گفتم:منو یلدا آخرش میمیریم
پس بهتره کاری نکنیم دیگه
اخمای فرشاد حسابی درهم شد که ساکت شدم
خواستم به یلدا زنگ بزنم که یادم افتاد خانم گوشیش توی ماشین جا گذاشته به گوشی مادرش
تماس گرفتم
بعداز دوبوق صدای گرفته و ناراحتش تو گوشی پیچید
سلام خانم محمدی خوبید با یلدا کار داشتم میشه یه لطفی کنید گوشی رو بدید بهش
با حرفی که زد شوکه شدم
یلدا الان بیهوشه هرکار میکنیم بهوش نمیاد زنگ زدیم اورژانس تو راهه
چ .چی چیشده چطور اتفاق افتاده
خانم محمدی:نمیدونم تو حیاط بابا بزرگش وقتی رفتم دیدم افتادع رفتم بالا سرش دیدم صورتش کبود شده بعدشم بیهوش شد
الان آمبولانس رسید من باید قطع کنم خدانگهدار
الو الو لطفاً قطع نکنید کدوم بیمارستان میرید الو
ای بابا گوشی رو قطع کرد خدا کنه بیارنش اینجا
به فرشاد نگاه کردم و گفتم:تروخدا به آقای زند بگید بیرون منتظر باشن اگه آوردنش اینجا بیارنش تو این اتاق
فرشاد سرشو تکون دادم به مهراب زنگ زد
نمیدونم چی گفت و قطع کرد
بهم نگاهی کرد و گفت:بهش گفتم
خیلی ممنون
فرشاد: خواهش میکنم
#رمان #داستان #نویسنده #زهرا_سالاری
فرشاد:خواهش میکنم