پارت نوزدهم
خانه ای که زنده است 🏘👽
از زبان (یلدا )
حوصلم سر رفت بلند شدم برم اشپزخونه ببینم این نگین داره چی درست میکنه که یه دفگی سرم گیج رفت و تصویر اون دختر بچه تو سرم رنگ گرفت داشت با ناراحتی نگام میکرد
با صدای نگین به خودم اومدم
نگین نگران گفت یلدا، یلدا خوبی چرا رنگت پریده یلدا جواب بده
نخواستم نگرانش کنم برا همین گفتم خوبم پام یکم درد گرفت
نگین نفس اسوده ای کشید گفت بیا شام امادس
رفتم تو اشپزخونه اه اه اه گفتم چی داره درست میکنه اینکه املته وای من از املت بدم میاد اوققق
روبه نگین
گفتم نگین تخم مرغ دارین یا چمدونم پنیری ، ماستی چیزی ندارین
نگین : اره داریم مگه املت نمیخوری
سرم رو به نشانه منفی تکون دادم بلند شدم از تو یخچال پنیرو برداشتم بعد از شام بلند شدم کمکش کنم که نذاشت خدایی رفیقم فهمیده و خانوم بود
برای خواب هردو به اتاق نگین رفتیم نمیدونم چرا ولی از همون موقع که تصویر اون دخترو دیدم بدنم درد میکرد یه نگاه به نگین انداختم بدجور دستاش میلرزید
سریع به سمتش رفتم با ترس صداش میزدم
نگین ،نگین چت شد یهو نگین خوبی
فایده نداشت پارچ ابی که روی میز بودو برداشتم و همشو روش خالی کردم روش خالی کردم که به خودش اومد
#رمان_غمگین #رمان_عاشقانه #رمان_ترسناک #داستان #نویسنده #کتاب
#ر اومد