پارت سی و هفتم
خانه ای که زنده است🏡👽
از زبان(نگین) با درد چشمامو باز کردم پرستار بالا سرم بود سرممو چک میکرد با دیدنم گفت: ععع چه عجب دخترجون بهوش اومدی میدونی چند نفر اون بیرون دارن از نگرانی میمیرن
لبخند بی جونی زدم که پرستار رفت بیرون
و بعداز چندمین یلدا اومد داخل اتاق
و با دیدن چشمای بازم خودشو انداخت روم و شروع کرد به تف مالیم
با اعصبانیت گفتم: دختره نفهممم مگه نمیبینی چاقو خوردم الان شکممو پاره میکنی بلند شو أههه تف مالیم کردی بیشعور
یلدا از روم بلند شد و زد رو پیشونیش و گفت: وای اصلا فراموش کردم حالا چیزی نشد که خداروشکر نمردی سالمی
چشم غره ای بهش رفتم و گفتم: اگه اونا منو نکشن تو یکی منو به کشتن میدی
یلدا محکم زد پس کلم و گفت:ع ع پاشو دختره نچسب اینقدر لوس نبودی تو که پاشو پاشو خودتو نزن به موش مردگی
وسط حرفش جیغ زدم یلداااا برووو بیروننن اعصابم بهم ریختس الان پا میشم لهت میکنماااا
یلدا: عا دیدی هیچیت نیست خودتو زدی به مریضی
خواستم پاشم که یلدا پا به فرار گذاشت نزدیک در که شد در با شدت باز شدو. محکم خورد تو دماغ یلدا
#رمان #رمان #رمان #داستان #نویسنده #کتاب #زهرا #سالاری
یلدا