پارت سی و هشتم
خانه ای که زنده است 🏘👽
از زبان یلدا
رفتم سمت در تا از نگین فرار کنم که یکی درو با شدت باز کرد و منم که جلو در بودم ، در رفت تو صورتم
یلدا: اییییی دماغم اخ اخ اخ مگه کوری وایییی دماغ نازنینم انتقامتو میگیریم
بدون اینکه فکر بکنم و به فردی که درو باز کرده نگاه کنم درو هول دادم که خورد تو صورت طرف
هااا خوبت شد ولی یه لحظه خشکم زد خاک برسرم اینکه مهرابه واییی مهری جونم خوبی
مهراب : دختره ی وحشی اخ چه مرگته
من : هویییی یابو درست صحبت کن من وحشیم یا تو که مثل چی کلتو انداختی پایین درو واکردی
مهراب با اعصبانیت گفت صدای جیغ نگین خانوم اومد فکر کردم باز اومدن سراغتون برا همین اینطوری اومدم تو
من : اها عه خب چیزه میدونی منم درو نکوبیدم که خودش بسته شد کار من نبود که
ما داشتیم باهم کل کل میکردیم که صدای خنده ی نگین بلند شد بعله بخند همش تغثیر توعه اگه وحشی بازی در نمیاوردی اینجور نمیشد
همون موقع فرشاد وارد اتاق شد و بعد از دیدن مادوتا اونم شروع به خندیدن کرد
وا این برج زهر مارم که داره میخنده اینا چه مرگشونه برگشتم به مهراب نگاه کردم دماغش هم قرمز بود هم پوف کرده بود
اینه کوچیکمو از تو کیفم در اوردمو به خودم نگاه کردم. که جیغم رفت هوا
#رمان #رمان #رمان #داستان #نویسنده #زهرا #سالاری
که جیغم هوا رفت