پارت سی و دوم
خانه ای که زنده است 👽🏘
از زبان یلدا
داخل خونه شدم خب خداروشکر امروز هم مامانم خونه بود هم بابام با صدای بلند و انرژی ساختگی سلام دادم
بابا: بههه سلام یلدا خانوم چه عجب ما شمارو زیارت کردیم
مامان : اره دیگه رفیقاش محم ترن مثل اینکه ، دیشب انقدر خالت غر غر کرد که چرا یلدا رو نیاوردین دلم براش تنگ شده
شبم که اومدیم میبینیم خونه خالیه گوشیتم که جواب نمیدی ساعت یازده شب زنگ زده پیش نگینم
با بی حوصلگی جواب دادم :اوف مامان ولم کن خب نگین تنها بود تفلکی مامان باباش شیفت بودن
و تازه یه دلشوره ی بد افتاد به جونم یعنی الان مامان باباش هستن وای خدا باید حتما بهش زنگ بزنم
یلدا: اممم چیزه مامان یه لحظه گوشیتو میدی یه زنگ بزنم
مامان: با گوشیه خودت زنگ بزن
یلدا : گوشیمو تو ماشین جا گذاشتم
مامان :وا خب برو بیار
خلاصه ماجرای تصادف دروغی رو براشون تعریف کردم گوشیو گرفتم و اومدم تو اتاقم
هرچی زنگ زدم جواب نداد ،یعنی چی چرا جواب نمیده خدایا اتفاقی واسش نیوفتاده باشه
هوففف نه شماره فرشادو داشتم نه مهراب برا همین ۱۱۰ زنگ زدم و گفتم با سرهنگ فرشاد مئینی کار دارم اونام بعد از کلی بازپرسی به کلانتری وصلم کردن
فرشاد : سرهنگ هستم بفرمایید
یلدا : سلام یلدا هستم
فرشاد :اها یلدا خانوم چیزی شده برا نگین خانوم اتفاقی افتاده
یلدا: اتفاقن به همین خاطر زنگ زدم هرچی به خودشو تلفن خونشون زنگ میزنم کسی جواب نمیده خیلی نگران شدم
فرشاد : باشه باشه مهرابو میفرستم دنبالتون میگم سرکوچه وایسته و به همین شماره تک بزنه منم میرم سراغ یلدا خانوم
کار دیگه ای ندارین
یلدا : نه ندارم و خداحافظی کردم
منتظر نشستم تا مهراب بیاد
#رمان_غمگین #رمان_عاشقانه #رمان_ترسناک #داستان #نویسنده #کتاب
منتطر نشستم تا مهراب بیاد