پارت هفتم: خانه ای که زنده است🏡👽 از زبان(نگین) با وایسادن یلدا منم متوقف شدم که دیدم یلدا خشکش زده و داره به جای نامعلوم نگاه میکنه برگشتم با چیزی که دیدم رنگ از رخم پرید نههه این امکان نداره یه مرد هیکلی و بزرگ با یه تبر خونی بهمون نزدیک میشد ولی خداییش عجب جذاب بودا ای نگین احمق تو این شرایط هم دست از هیز بازیت بر نمیداری به مرد نگاه کردم همینجوری که تبر دستش بود بهمون نزدیک میشد و گفت: به مرگ خوش اومدید یلدا همینجوری خشکش زده بود باید یه کاری میکردیم به خودم اومدم دست یلدا رو محکم گرفتم باهم به جای نامعلوم میدویدیم مرد از پشت سرمون با پوزخند و قدم های آهسته ولی محکم دنبالمون میومد خدایه من من این دیگه کیه باید هر طور شده فرار کنیمم اینقدر دویدیم تا آخرش به جاده رسیدم ماشین از دور دست ها بهمون چشمک میزد با تمام سرعت دویدیم تا به ماشین رسیدیم تا خواستیم سوار بشیم نگاهم به لاستیک های ماشین خورد خدای من اون مرد از قبل تمام نقشه هاشو کشیده بود لاستیک های ماشین با همون تبر دستش تیکه تیکه شده بود به پشت سرمون نگاه کردیم با هنوز دور بود ازمون ولی با خونسردی قدم بر میداشت دست یلدارو گرفتم و رفتیم اونور جاده با تمام سرعت دویدیم داخل جنگل صدای خش خش پاهامون و نفس های تندمون با صدای گرگ ها فضای ترسناکی رو ایجاد کرده بود. #رمان #رمان عاشقانه #رمان غمگن#ر رمان ترسناک #داستان #نویسنده #کتاب خش بر