
شاهزاده پس از سال ها تونست به خانوادش دربارهی میل و گرایشش بگه
اون از طرف خانوادش مورد حمایت واقع میشه و تصمیم میگیره که پسر های شهر رو به قصر دعوت کنه و از بین اونا یکی رو انتخاب کنه
سربازان و درباریان خبر رو توی شهر پخش میکنن و زمانی که اولین پرتو های آفتاب زمین رو لمس کردن در قصر رو باز میکنن
شاهزاده یکایک داوطلبین رو نگاه میکنه
از چهره بعضی ها مشخص بود که فقط بخاطر پول و زندگی توی قصر اونجان
شاهزاده به خوبی متوجه طمع و شهوت ذات اونا میشد و از کنارشون میگذشت
از بین اون همه تاریکی متوجه پسری میشه که بی اندازه براش مثل رز سفیدی بین کلی خار و تیغ بود
پسری با موهای سفید ، چشم هایی به رنگ آسمون و پوستی رنگ پریده و با جثه کوچیک...
شاهزاده خیلی بی دلیل و ناگهان اونو تو بغلش میگیره
کنار گوش از خجالت سرخ شده اون پسر نجوا میکنه"زر سفیدم"
پسر با بهت خیلی آروم زمزمه میکنه: ر..رز سفید؟
شاهزاده با شتاب پسر رو به اتاقش میبره
پسر رو روی تختش مینشونه
کنار پاش میشینه
تو....شبیه رز سفیدمی
ه..همون رزی که..با کمک دست های گرم مادرم کاشتمش
اروم دست پسرو میگیره
لطفا قبولم کن...
هرچیزی که بخوای برات فراهم میکنم فقط کنارم بمون
شاهزاده به چشمهای پسر خیره میشه و منتظر جواب میمونه
پسر دستهای شاهزاده رو متقابلا میگیره ، سرشو پایین میندازه و میگه
توهم منو...یاد یچیزی میندازی
شاهزاده با نگاه متعجبش از پسر میخواد که ادامه بده
پسر میگه
یاد پروانه نقرهای که تک بود و من با تلاش زیاد بلاخره تونستم توی دستم بگیرمش و تمام زیبایی و شگفتیشو بدست بیارم
شاهزاده لبخندی میزنه و میگه
این یعنی کنارم میمونی ؟
پسر صورت شاهزاده رو میگیره و بوسه ای به لباش میزنه و زمزمه میکنه
تا همیشه کنارت میمونم...