بیان مسئله:
اعتیاد به اینترنت در ایران به مرز نگران‌کننده‌ای رسیده است، به‌طوری که آمارها شیوعی بین ۱۵ تا ۲۲ درصد را گزارش می‌دهند. استفاده بیش از حد از فضای مجازی منجر به بروز مشکلات جدی جسمی، حرکتی و روانی در دانش‌آموزان شده است. پیشینه‌ی پژوهش (دانگ و همکاران، ۲۰۱۸؛ کیم و همکاران، ۲۰۱۵) نشان می‌دهد که وابستگی به اینترنت با شاخص توده بدنی (BMI) بالا، رژیم غذایی بی‌کیفیت و نهایتاً مشکلات اسکلتی-عضلانی ارتباط مستقیم دارد.
در این میان، دو عامل کلیدی نقش تعیین‌کننده‌ای دارند:
۱. خودپنداره بدنی: نگرش فرد نسبت به توانایی‌ها و مهارت‌های بدنی خود (مانند قدرت، استقامت و انعطاف‌پذیری).
۲. انگیزه حرکتی: محرکی که در دوران حساس کودکی و نوجوانی، فرد را به سمت فعالیت‌های فیزیکی سوق می‌دهد. ضعف در این دو حوزه می‌تواند منجر به گوشه‌گیری و پناه بردن بیشتر به دنیای مجازی شود.
