ورود
ثبت نام
Hadis Abarghani
خواندن ۲ دقیقه
·
۴ ماه پیش
جیغ دریا (بخش هفتم)
فصل هفتم: روز اردو
اون روز هوا خیلی سرد بود و به خاطر همین همه بچه ها لباس گرم پوشیده بودند
مانیا نمی توانست الکس رو پیدا کنه،بیشتر بچه ها اومده بودن و خیلی شلوغ بود.
- او ، بالاخره پیدات کردم ، کجا بودی ؟
- خواب مونده بودم ....الان رسیدم.
-خیلی خب بهتره بریم نزدیک تر به دریا ، همون جایی که صدا ها رو می شنیدیم.
اردوی اکتشافی تقریبا همان دور و بر ها بود ،بخاطر همین کسی متوجه نشد که اون ها از اکیپ خارج شدن ، به جز دیوید .
دیوید زیر چشمی آن ها را می پایید!
مانیا و الکس ، کم کم خیلی از اردو دور شدند ... آنها آنقدر از اردو دور شده بودند که حتی دیوید هم نمی توانست آنها را ببیند.
مانیا گفت :
-من صدا رو می شنوم ...
-منم همینطور... دارم دیوونه می شم!
آن ها همانجا ایستاده بودند وسایلی که آورده بودند خیلی سنگین بود و با زور آنها را روی زمین می کشیدند.
کمی بعد مانیا گفت :
با ایستادن که کاری نمی شه کرد.
پس باید چیکار می کردند؟
مانیا به یاد حرف پدر بزرگش افتاد : اسکله ای قدیمی آن دور و بر بود ، در اسکله یک قایق چوبی کوچک هم بود ...
آن ها دنبال اسکله گشتند اما هیچ چیز نبود
الکس گفت :
-اون چیه زیر خاک ؟
با دست هایشان خاک را کنار زدند و بالاخره قایق پیدا شد.
مانیا گفت :
من باید برم توی آب...
-اما خیلی خطرناکه ، همچین فکری رو از سرت بیرون کن! من هم نمی خوام مثل بابام توی دریا بمیرم...
-خیلی خوب پس تنها میرم ..
-مگه تو بلدی؟ حداقل من قبل از اون اتفاق از بابام یاد گرفتم.
-خیلی خوب تو بردی ، اما ما باید بریم....... خواهش میکنم.
الکس واقعا می ترسید اما با تمام اصرار های مانیا با زور قبول کرد.
الکس دوباره قبل از اینکه وارد دریا بشن اخطار داد:
-شاید این مسیر بی بازگشت باشه .
-بهتر از اینه که هیچی ندونیم...
صدا هنوز قطع نشده بود اما گوش بچه ها عادت کرده بود ..
آن ها به خط عمیق دریا رسیده بودند.
الکس گفت:
-دیگه نباید ادامه بدیم و هیچی دستگیرمون نشد....
-باشه قبوله.
اما دیگر دیر شده بود ، راه برگشتی وجود نداشت آب هر آن
وارد قایق می شد و آنها داشتند غرق می شدند........
دریا
داستان
تخیلی
Hadis Abarghani
اینجا همهچیز با یک سؤال آغاز میشود... و با هیچ جوابی پایان نمییابد.🖤
دنبال کنید
شاید از این پستها خوشتان بیاید