فصل دوازدهم:داروی روسالکا

الکس بازوانش را دور مانیا حلقه کرد تا داخل آب فرو نرود.
کشتی حرکت کرد و به بهترین شکل از روی قلعه گذشت و هیچ آسیبی به آن نرسید.
البته بیشترین خسارت به کارا، بچهها و البته مانیا وارد شده بود.
بعد از این اتفاق، پیرترین روسالکا درون آب فرو رفت، اما بقیهٔ آنها به خاطر مانیا اشک میریختند و نگران او بودند.
کمی که گذشت، روسالکای پیر با یک شیشه برگشت و آن را به دیوید داد. در همان لحظه، کارا هم کشتی را به آنها رساند و نردبان چوبی را به درون آب فرستاد تا بالا بروند.
- بیاین بالا، بچهها!
دیوید ضخیمترین پتو را روی تخت داخل کابین انداخت. الکس مانیا را روی پتو گذاشت و بعد پتو را دور او پیچیدند.
الکس به شیشهای که روسالکا داده بود خیره شد. روی آن نوشته شده بود:
Drug
این کلمه را در مدرسه یاد گرفته بودند.
- این یه دارو هست، مگه نه، الکس؟
+ خوب، نمیدونم...
- به نظرم باید یکم به مانیا بدیم.
+ اما اگه خطرناک باشه چی؟!
- بیخیال، چیزی نمیشه.
دیوید شیشه را گرفت و چند قطره داخل دهان نیمهباز مانیا ریخت.
- من میرم بیرون. هر وقت مانیا بیدار شد، صدام کن.
+ خیلی خوب.
الکس بالای سر مانیا نشست و به موهای خیس او خیره شد.
وقتی مانیا چشمانش را باز کرد، خودش را داخل کابین کشتی دید.
صدای آب باعث شد الکس، که از شدت صبر و خستگی خوابش برده بود، بیدار شود.
- اوه، مانیا! تو حالت خوبه؟
+ زیاد نه... اینجا خیلی سرده.
- میدونم. تو بیهوش شده بودی.
+ نگران نباشید، الان حالم...
مانیا کمی سرفه کرد و ادامه داد:
+ بهتره...
در همان لحظه، دیوید با یک سینی پر از غذای کنسروی برگشت.
- سلام، حالت بهتره؟ کارا گفت غذا رو پشت سکان میخوره...
+ سلام. آره، بهترم و بهشدت گرسنهام!
هر سه شروع به خوردن غذا کردند.
شب شده بود و آسمان پر از ستاره بود. البته که آنجا ایسلند بود و هیچوقت آسمان رنگ کاملاً سیاه را به خود نمیدید، اما آن شب تیرهتر از همیشه بود.
یعنی حالا والدین آنها متوجه غیبتشان شده بودند؟
الکس سکوت را شکست.
- من به مامان پیام دادم و گفتم ما تو مدرسه میمونیم تا به بقیه کمک کنیم. خوشبختانه از چیزی باخبر نبود و گفت به دایی دیوید و مامان تو خبر میده، مانیا.
+ خوبه. هرچی دیرتر متوجه بشن، بهتره.
در کابین فقط یک تخت وجود داشت، اما معماری عجیبی داشت و سه طبقه بود. مانیا در طبقهٔ پایین، الکس در طبقهٔ وسط و دیوید در بالاترین قسمت آن خوابیده بودند.
بعد از روسالکاها، غذا و بعد خواب، بهترین گزینه بود.
مانیا قبل از خواب لباسهای خیسش را عوض کرد و مثل یک بچهٔ کوچک به خواب رفت.