ویرگول
ورودثبت نام
Hadis Abarghani
Hadis Abarghaniاینجا همه‌چیز با یک سؤال آغاز می‌شود... و با هیچ جوابی پایان نمی‌یابد.🖤
Hadis Abarghani
Hadis Abarghani
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

جیغ دریا۳ (بخش دوازدهم)

فصل دوازدهم:داروی روسالکا

الکس بازوانش را دور مانیا حلقه کرد تا داخل آب فرو نرود.

کشتی حرکت کرد و به بهترین شکل از روی قلعه گذشت و هیچ آسیبی به آن نرسید.

البته بیشترین خسارت به کارا، بچه‌ها و البته مانیا وارد شده بود.

بعد از این اتفاق، پیرترین روسالکا درون آب فرو رفت، اما بقیهٔ آن‌ها به خاطر مانیا اشک می‌ریختند و نگران او بودند.

کمی که گذشت، روسالکای پیر با یک شیشه برگشت و آن را به دیوید داد. در همان لحظه، کارا هم کشتی را به آن‌ها رساند و نردبان چوبی را به درون آب فرستاد تا بالا بروند.

- بیاین بالا، بچه‌ها!

دیوید ضخیم‌ترین پتو را روی تخت داخل کابین انداخت. الکس مانیا را روی پتو گذاشت و بعد پتو را دور او پیچیدند.

الکس به شیشه‌ای که روسالکا داده بود خیره شد. روی آن نوشته شده بود:

Drug

این کلمه را در مدرسه یاد گرفته بودند.

- این یه دارو هست، مگه نه، الکس؟

+ خوب، نمی‌دونم...

- به نظرم باید یکم به مانیا بدیم.

+ اما اگه خطرناک باشه چی؟!

- بی‌خیال، چیزی نمی‌شه.

دیوید شیشه را گرفت و چند قطره داخل دهان نیمه‌باز مانیا ریخت.

- من می‌رم بیرون. هر وقت مانیا بیدار شد، صدام کن.

+ خیلی خوب.

الکس بالای سر مانیا نشست و به موهای خیس او خیره شد.

وقتی مانیا چشمانش را باز کرد، خودش را داخل کابین کشتی دید.

صدای آب باعث شد الکس، که از شدت صبر و خستگی خوابش برده بود، بیدار شود.

- اوه، مانیا! تو حالت خوبه؟

+ زیاد نه... اینجا خیلی سرده.

- می‌دونم. تو بیهوش شده بودی.

+ نگران نباشید، الان حالم...

مانیا کمی سرفه کرد و ادامه داد:

+ بهتره...

در همان لحظه، دیوید با یک سینی پر از غذای کنسروی برگشت.

- سلام، حالت بهتره؟ کارا گفت غذا رو پشت سکان می‌خوره...

+ سلام. آره، بهترم و به‌شدت گرسنه‌ام!

هر سه شروع به خوردن غذا کردند.

شب شده بود و آسمان پر از ستاره بود. البته که آنجا ایسلند بود و هیچ‌وقت آسمان رنگ کاملاً سیاه را به خود نمی‌دید، اما آن شب تیره‌تر از همیشه بود.

یعنی حالا والدین آن‌ها متوجه غیبتشان شده بودند؟

الکس سکوت را شکست.

- من به مامان پیام دادم و گفتم ما تو مدرسه می‌مونیم تا به بقیه کمک کنیم. خوشبختانه از چیزی باخبر نبود و گفت به دایی دیوید و مامان تو خبر می‌ده، مانیا.

+ خوبه. هرچی دیرتر متوجه بشن، بهتره.

در کابین فقط یک تخت وجود داشت، اما معماری عجیبی داشت و سه طبقه بود. مانیا در طبقهٔ پایین، الکس در طبقهٔ وسط و دیوید در بالاترین قسمت آن خوابیده بودند.

بعد از روسالکاها، غذا و بعد خواب، بهترین گزینه بود.

مانیا قبل از خواب لباس‌های خیسش را عوض کرد و مثل یک بچهٔ کوچک به خواب رفت.

درامماجراجوییداستانرمان
۱۱
۳
Hadis Abarghani
Hadis Abarghani
اینجا همه‌چیز با یک سؤال آغاز می‌شود... و با هیچ جوابی پایان نمی‌یابد.🖤
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید