ماه دوازدهم در جزیره ناشناخته

یک سال گذشت...
از چیزی که فکر میکردم سختتر بود، اما من قوی بودم، هستم و خواهم بود.
کشتی آماده است...
اما نه کاملاً.
سکان،
بادبان،
و چند ریزهکاری دیگر مانده.
الیویا، آماندا و مرد بزرگ در حال دوخت بادبان هستند.
من، جاستین و ویلیام هم در حال ساخت یک سکان محکم هستیم.
مایکل و امی هم در حال ساخت یک لنگر از سنگهای طلاییِ جایی که پیدا کرده بودند، هستند...
در ماه سیزدهم حرکت خواهیم کرد.
امیدوارم الکس منتظر من مانده باشد و همینطور امیلی...
محکم میایستم تا این فاصلهای که دریای نفرتانگیز میان ما انداخته، پایان یابد...
و شاید ما مثل ماه و خورشید نباشیم، شاید...